Zijn Leven Is de Autobaan
Dit is voor jou, mijn vrind
Jij die elke dag met je wagen langs de weg zit
In vreemde steden en vreemde landen
Jij die droomt van een rustige avond in je stamcafe
Of bij je familie
Maar je moet rijden, elke dag honderden kilometers
Op die ellenlange eenzame wegen
Ja voor jou heb ik dit geschreven
Hij rijdt een dertigtonner diesel
Is de meeste tijd van huis
En hij werkt zich zo te pletter
Voor zijn vrouw en dochter thuis
Zo rijdt hij al vele jaren
Van rotterdam naar boedapest
Want achter het stuur in zijn cabine
Daar voelt hij zich opperbest
Hij is een kerel, laat geen traan
Ja zijn leven is de autobaan
En zo stuurt ie dat gevaarte
Met beiden handen hard als staal
Af en toe steekt hij zijn hand op
Want men kent hem allemaal
Nee hij rookt niet en hij drinkt niet
Ja, soms als hij vrij is, een glas bier
Want hij weet dat thuis zijn vrouw zit
Met zijn dochtertje van vier
Hij is een kerel, hij laat geen traan
Ja zijn leven is de autobaan
En ligt ie 's nachts in zijn cabine
Dan voelt hij zich verrekt alleen
Dan draait hij van zij op zij
En voelt hij onrust om zich heen
Dan opeens haat hij zijn diesel
En die ellenlange rit
Maar schudt dan zijn hoofd
Want hij weet dat men op vracht te wachten zit
Hij rijdt een dertigtonner diesel
Achtervolgd door zijn verdriet
Want thuis daar zit een mooie vrouw
Die hij veel te weinig ziet
Ergens kan het zo niet langer
En dat voelt hij heel goed aan
Want komt hij ooit te vroeg misschien
Is hij mogelijk alleen
Hij is een kerel, laat geen traan
Ja zijn leven is de autobaan
En dan neemt hij een beslissing
Hij doet dit na diep beraad
Want om een ander vak te leren
Is het toch nog niet te laat
Nog maar honderd kilometer
En dan is hij weer bij haar
Maar de deur is dicht
En hij huis is leeg
En vrouw is niet meer daar
Hij is een kerel, laat geen traan
Want zijn leven is de autobaan
Su vida es la autopista
Esto es para ti, mi amigo
Tú que cada día estás en tu coche en la carretera
En ciudades extrañas y países extraños
Tú que sueñas con una noche tranquila en tu bar de siempre
O con tu familia
Pero debes conducir, cientos de kilómetros cada día
En esas interminables y solitarias carreteras
Sí, para ti he escrito esto
Él conduce un camión de treinta toneladas diésel
La mayoría del tiempo está lejos de casa
Y trabaja tan duro
Por su esposa e hija en casa
Así ha estado conduciendo muchos años
De Rotterdam a Budapest
Porque detrás del volante en su cabina
Es donde se siente en su mejor momento
Es un tipo duro, no derrama una lágrima
Sí, su vida es la autopista
Y así maneja ese monstruo
Con ambas manos fuertes como el acero
De vez en cuando levanta la mano
Porque todos lo conocen
No fuma y no bebe
Sí, a veces cuando está libre, una cerveza
Porque sabe que en casa está su esposa
Con su hija de cuatro años
Es un tipo duro, no derrama una lágrima
Sí, su vida es la autopista
Y cuando está acostado en su cabina por la noche
Se siente terriblemente solo
Se da vuelta de un lado a otro
Y siente inquietud a su alrededor
De repente odia su diésel
Y ese largo viaje
Pero luego sacude la cabeza
Porque sabe que hay carga esperando
Él conduce un camión de treinta toneladas diésel
Perseguido por su tristeza
Porque en casa hay una hermosa mujer
A la que ve muy poco
En algún lugar no puede seguir así
Y lo siente muy bien
Porque si llega demasiado temprano quizás
Podría estar solo
Es un tipo duro, no derrama una lágrima
Sí, su vida es la autopista
Y luego toma una decisión
Lo hace después de pensarlo mucho
Porque para aprender otro oficio
Tal vez aún no sea demasiado tarde
Solo cien kilómetros más
Y estará de nuevo con ella
Pero la puerta está cerrada
Y la casa está vacía
Y la mujer ya no está allí
Es un tipo duro, no derrama una lágrima
Porque su vida es la autopista