Graafseweg 108
'n Plastic tas vol platen en 'n gatenplant
'n Schoenendoos vol foto's
'n Tafel en 'n stoel
Nou ja, dat beetje boel
Kan best in vaders auto
Wat dozen, weinig meer
Ze hoefden maar twee keer
Van Beek en Donk naar Nijmegen op en neer
't Was een beetje krap, de gang, de kale trappen
'n Kamer, twee bij drie
'n Hok, meer is 't niet, 't slot is ook al versleten
't Is eigenlijk niet duur, vierhonderd gulden huur
Ja, alles inbegrepen
'n Prent van Anton Pieck, na elf uur geen muziek
En uitzicht op 't spoor en op 'n zeepfabriek
'n Kamer, twee bij drie
'n Hok, meer is het niet
refrain:
Zeventien, achttien jaar
Nou daar zit je, nou daar zit je
Voelt zich ineens toch wat raar
Nou, daar zit je, en je wou toch zo graag
De tafel in de hoek, de stoel voor 't bezoek
't Bed om op te zitten
De muren zijn wat goor
Maar ach, dat geeft niks, hoor
Hij zal ze nog wel witten
Hij draait 't eerste shaggie op z'n eigen stek
Vindt 't best wel spannend, best 'n beetje gek
En met 'n vaag gebaar strijkt-ie 's door z'n haren
Z'n moeder had gezegd
"Nou jongen, als 't slecht gaat, bel je ons maar even"
Dat vond-ie maar gezeik
"Zit niet te zeuren mens, doe niet zo overdreven"
Nou zit-ie in z'n kamer, zit op z'n matras
Vindt in z'n weekendtas, onder de schone was
Wat appels en peren, wat snoep
En nog wat meer
refrain
Graafseweg 108
'n Bolsa de plástico llena de discos y una planta de agujeros
Una caja de zapatos llena de fotos
Una mesa y una silla
Bueno, ese pequeño lío
Puede caber bien en el auto de papá
Algunas cajas, no mucho más
Solo tuvieron que ir dos veces
De Beek en Donk a Nijmegen y de regreso
Estaba un poco apretado, el pasillo, las escaleras peladas
Una habitación, dos por tres
Un cubículo, eso es todo, la cerradura también está gastada
En realidad no es caro, cuatrocientos florines de alquiler
Sí, todo incluido
Una imagen de Anton Pieck, después de las once no hay música
Y vista a las vías del tren y a una fábrica de jabón
Una habitación, dos por tres
Un cubículo, eso es todo
Estribillo:
Diecisiete, dieciocho años
Ahí estás, ahí estás
De repente te sientes un poco extraño
Ahí estás, y querías tanto
La mesa en la esquina, la silla para las visitas
La cama para sentarse
Las paredes están un poco sucias
Pero bueno, no importa
Él las pintará de blanco
En su propio lugar, enrolla su primer cigarrillo
Le parece bastante emocionante, un poco extraño
Y con un gesto vago se pasa la mano por el cabello
Su madre le había dicho
'Muchacho, si las cosas van mal, llámanos'
Pero él pensaba que era una tontería
'No te quejes, mujer, no exageres'
Ahora está en su habitación, sentado en su colchón
Encuentra en su bolsa de fin de semana, debajo de la ropa limpia
Algunas manzanas y peras, algunos dulces
Y un poco más
Estribillo