Van d'n hoeksteen
Twee buren zaten al 'nen tijd
In haat en nijd te leve
D'n ene was van geld zo rijk
D'n and're arm gebleve
De rijke ha nog nooit genoeg
Zodat-ie z'n naosten buur bedroog
D'r was-ie aalt mee bezig
De rijke ging al op 'ne nacht
D'n hoeksteen wa verlegge
D'n arme had da wel verwacht
Mer durfde niks te zegge
'k Sta in mijn recht, 't is mijn wel goed
'k Zal er vur vechte as 't moet;
'k Zal dieje menswel krijge
Sprak:"Buurman, 't is nog grote schand
Gij moest oe eige schamen!
Twee roe van oewen buur z'n land
D'r moette nie aon komme
Da is toch mijn vaders goed
Hij hee 't verdiend mee zweet en bloed
Gij hebt 't afgenome!"
De rijke viet 'm bij de haor
Begon er bij te krijse
Hij riep:"Wa maakte-gij me daor
Dan zade-gij bewijze
Of da de steed ligt op mijne grond
Of op de jouwe, gij schooiershond!
Dan zalle wij 's kijke!"
Ze kwamen vur de rechters' hof
D'n arme wou iets zegge
Mer slechts de rijke kreeg verlof
Die moest 'n eed aflegge
Hij hee toen dalijk "Ja" gezegd
En zwoer al op z'n hart deez' eed:
"'k Zou gene steen verlegge!"
De zaak was daormee uitgemaakt
D'n arme moest toegeve
Hij was nog dieper weggezakt
Moest zijne grond afgeve
De rijke wreef 's in zijn hand
D'n arme schreeuwde om zijn land
Sprak: "Waor is't recht gebleve."
Sprak: "Waor is't recht gebleve."
Desde la esquina
Dos vecinos estuvieron un tiempo
Viviendo en odio y rencor
Uno era rico en dinero
El otro se quedó pobre
El rico nunca tenía suficiente
Así que engañaba a su vecino
Siempre estaba ocupado con eso
El rico fue una noche
A mover la piedra angular
El pobre lo esperaba
Pero no se atrevía a decir nada
Estoy en mi derecho, me conviene
Lucharé si es necesario
Obtendré lo que me corresponde
Dijo: 'Vecino, es una gran vergüenza
¡Deberías avergonzarte!
Dos surcos de la tierra de tu vecino
No debes tocarlos
Esa es la herencia de mi padre
La ganó con sudor y sangre
¡Tú la has tomado!'
El rico lo agarró del pelo
Empezó a gritarle
Gritó: '¿Qué estás haciendo?
Deberás demostrarlo
Si la piedra está en mi terreno
O en el tuyo, maldito mendigo
¡Lo veremos!'
Fueron al tribunal
El pobre quería decir algo
Pero solo se le permitió al rico
Que tuviera que prestar juramento
Él inmediatamente dijo 'Sí'
Y juró con todo su corazón este juramento:
'¡No moveré ninguna piedra!'
El asunto quedó zanjado
El pobre tuvo que ceder
Se hundió aún más
Tuvo que entregar su tierra
El rico se frotó las manos
El pobre gritaba por su tierra
Dijo: '¿Dónde está la justicia?
Dijo: '¿Dónde está la justicia?'