Haku
ためいきににたこきゅうはあわれみのそらをうつしだす
Tameiki ni nita kokyuu wa awaremi no sora o utsushidasu
"つくられたりそう\" \"かさねたらくがき\"でできたかお
"Tsukurareta risou" "kasaneta rakugaki" de dekita kao
かさねたきずぐちはすべてをこわしていく
Kasaneta kizuguchi wa subete o kowashiteyuku
こぼしたうそはだれのため
Koboshita uso wa dare no tame?
ことばはとげとなりあなたのくちびるに
Kotoba wa toge to nari anata no kuchibiru ni
つきたてるつめは\"えいえん\"のおわり
Tsukitateru tsume wa "eien" no owari
みえすいたことばをならべぶなんをえらび、またこわす
Miesuita kotoba o narabe bunan o erabi, mata kowasu
かわることなきせかいをうらむむきしつなこえ
Kawaru koto naki sekai o uramu mukishitsu na koe
かわいたくちびるにかさねるうれいのねつ
Kawaita kuchibiru ni kasaneru urei no netsu
こぼしたうそはだれのため
Koboshita uso wa dare no tame?
なみだはとげとなりあなたのくびすじに
Namida wa toge to nari anata no kubisuji ni
はわせるやいばは\"えいえん\"のおわり
Hawaseru yaiba wa "eien" no owari
もとめるほどあの日のこえはとおく
Motomeru hodo ano hi no koe wa tooku
ふるえるままさまようはだれのもとへ
Furueru mama samayo'u wa dare no moto e?
うしなういたみかくせぬきず
Ushinau itami kakusenu kizu
つづるねがいまとおうかげはふかく
Tsudzuru negai mato'u kage wa fukaku
なくしたじがともだうあし
Nakushita jiga tomado'u ashi
むいみなむじゅんばかりくりかえす
Muimi na mujun bakari kurikaesu
かさねたきずぐちはすべてをこわしていく
Kasaneta kizuguchi wa subete o kowashiteyuku
こぼしたうそはだれのため
Koboshita uso wa dare no tame?
ことばはとげとなりあなたのくちびるに
Kotoba wa toge to nari anata no kuchibiru ni
つきたてるつめは
Tsukitateru tsume wa
かわいたくちびるにかさねるうれいのねつ
Kawaita kuchibiru ni kasaneru urei no netsu
こぼしたうそはだれのため
Koboshita uso wa dare no tame?
なみだはとげとなりあなたのくびすじに
Namida wa toge to nari anata no kubisuji ni
はわせるやいばは\"えいえん\"のおわり
Hawaseru yaiba wa "eien" no owari
Haku
Een zucht weerspiegelt de lucht van medelijden
"Gemaakt of niet" "opgestapelde krabbels" vormen een gezicht
De opgestapelde littekens breken alles af
Voor wie zijn de leugens die we hebben gemorst?
Woorden worden stekels op jouw lippen
De nagels die je steken zijn het einde van de "eeuwigheid"
Door doorzichtige woorden te rangschikken kies je voor ellende en breek je opnieuw
Een wrok tegen de onveranderlijke wereld, een kille stem
De hitte van verdriet stapelt zich op je droge lippen
Voor wie zijn de leugens die we hebben gemorst?
Tranen worden stekels op jouw nek
De zwaarden die je raken zijn het einde van de "eeuwigheid"
Hoe meer ik zoek, hoe verder de stem van die dag weg is
Trillend dwaal ik af, naar wie ga ik toe?
De pijn die ik verlies, kan ik niet verbergen
De wens die ik opschrijf, de schaduw is diep
De verloren tijd is een vriend van mijn voeten
Herhalend in zinloze cirkels
De opgestapelde littekens breken alles af
Voor wie zijn de leugens die we hebben gemorst?
Woorden worden stekels op jouw lippen
De nagels die je steken zijn
De hitte van verdriet stapelt zich op je droge lippen
Voor wie zijn de leugens die we hebben gemorst?
Tranen worden stekels op jouw nek
De zwaarden die je raken zijn het einde van de "eeuwigheid"