...e Le Rondini Sfioravano Il Grano
Con la nuova stagione si sciolse la neve
Azzannata dai raggi del sole
E con la nuova stagione i miei sandali azzurri
Lasciarono i vecchi aquiloni
E sbocciarono papaveri rossi
E il primo amore un uragano
E le rondini sfioravano il grano
Garrivano e sfioravano il grano.
Evitavo i compagni e le feste
E scappavo da solo sul colle più alto
Era bello restare in silenzio per ore a guardare
Il paese lontano
Aspettare l'arcobaleno
Con il mento nella mano
E le rondini sfioravano il grano
Garrivano e sfioravano il grano
E sciolsi l'anima
E volai su oceani limpidi
E cercai foreste vergini per lei
Le mie inquietudini trovai
Quanti ricordi avrei
Ma tu non li ascolti mai e non so
Che cosa te ne fai che vuoi
Da un uomo come me
E resto qui senza te anche se tu sei qui
Che strano.
Pomeriggi di mani confuse di sguardi e silenzi
Di voglie improvvise io ti amo davvero
Le dissi ti prego non dirmi che sono un bambino
Anche se non so far l'amore
Anche se il mio mondo è strano
Lei sorrise e sfiorò la mia mano
E le rondini sfioravano il grano
E sciolsi l'anima
E volai su oceani limpidi
E cercai foreste vergini per lei
Le mie inquietudine scordai
Quanti ricordi avrei ma tu
No capiresti mai e non so
Che cosa tre ne fai che vuoi
Da un' uomo come me
E resto qui senza te anche se tu sei qui
Che strano ...
E le rondini sfioravano il grano.
...en de Zwaluwen Raakten het Graan Aan
Met het nieuwe seizoen smolt de sneeuw
Verslonden door de zonnestralen
En met het nieuwe seizoen verlieten mijn blauwe sandalen
De oude vliegers
En bloeiden de rode papavers
En de eerste liefde een orkaan
En de zwaluwen raakten het graan aan
Fladderden en raakten het graan aan.
Ik vermeed de vrienden en de feesten
En vluchtte alleen naar de hoogste heuvel
Het was mooi om urenlang in stilte te kijken
Naar het verre dorp
Te wachten op de regenboog
Met mijn kin in mijn hand
En de zwaluwen raakten het graan aan
Fladderden en raakten het graan aan
En ik liet mijn ziel los
En vloog over heldere oceanen
En zocht ongerepte bossen voor haar
Mijn onrust vond ik terug
Wat een herinneringen zou ik hebben
Maar jij luistert nooit en ik weet niet
Wat je ermee wilt, wat je wilt
Van een man zoals ik
En ik blijf hier zonder jou, ook al ben je hier
Wat vreemd.
Namiddagen van verwarde handen, blikken en stiltes
Van plotselinge verlangens, ik hou echt van je
Zei ik, alsjeblieft, zeg me niet dat ik een kind ben
Ook al weet ik niet hoe ik liefde moet maken
Ook al is mijn wereld vreemd
Ze glimlachte en raakte mijn hand aan
En de zwaluwen raakten het graan aan
En ik liet mijn ziel los
En vloog over heldere oceanen
En zocht ongerepte bossen voor haar
Mijn onrust vergat ik
Wat een herinneringen zou ik hebben, maar jij
Zou het nooit begrijpen en ik weet niet
Wat je ermee wilt, wat je wilt
Van een man zoals ik
En ik blijf hier zonder jou, ook al ben je hier
Wat vreemd...
En de zwaluwen raakten het graan aan.