Non Ti Riconosco Più
Anni, mesi, giorni spesi a districare un filo
Dal groviglio dei tuoi nervi tesi ad asciugare
Notti in bianco e sulla faccia i segni del cuscino
Perdo tutto anche i capelli e provo a respirare
Ma dove vai, dove stai, dimmi dove andrai
Chiudi tutto in una botola, non si sa mai
Troppe notti a camminare solo come un cane
Fuori tutto bene, ma dentro tutto male
E dove vai, dove vai adesso che
Non ti riconosci più
C'è qualcuno nello specchio, ma non sei più tu
Non ti riconosco, quante vite vivi di nascosto
Non ti riconosco più
Persi e feriti come bestie mеsse sotto tiro
Abbiamo smesso di parlare е pure di abbaiare
Cappio al collo troppo stretto, ti manca il respiro
Fuori la voglia di cambiare e dentro di crepare
Dove vai, dove stai, dimmi dove andrai
Non aprire quella botola, non si sa mai
Troppe notti a camminare solo come un cane
Fuori tutto sole, ma dentro il temporale
E dove vai, dove vai adesso che
Non ti riconosci più
C'è qualcuno nello specchio, ma non sei più tu
Non ti riconosco, troppe lacrime tatuate addosso
Non ti riconosco più
Ik Herken Je Niet Meer
Jaren, maanden, dagen besteed aan het ontwarren van een draad
Uit het kluwen van jouw gespannen zenuwen om te drogen
Witte nachten en op mijn gezicht de sporen van het kussen
Verlies alles, zelfs mijn haar, en probeer te ademen
Maar waar ga je heen, waar ben je, vertel me waar je naartoe gaat
Sluit alles in een luik, je weet maar nooit
Te veel nachten alleen lopen als een hond
Buiten is alles goed, maar van binnen gaat het slecht
En waar ga je heen, waar ga je nu naartoe dat
Je jezelf niet meer herkent
Er is iemand in de spiegel, maar je bent het niet meer
Ik herken je niet, hoeveel levens leef je stiekem
Ik herken je niet meer
Verloren en gewond als beesten onder vuur
We zijn gestopt met praten en zelfs met blaffen
Een strik om de nek te strak, je mist de adem
Buiten de wil om te veranderen en van binnen de drang om te sterven
Waar ga je heen, waar ben je, vertel me waar je naartoe gaat
Open dat luik niet, je weet maar nooit
Te veel nachten alleen lopen als een hond
Buiten is het zonnig, maar binnen is het stormachtig
En waar ga je heen, waar ga je nu naartoe dat
Je jezelf niet meer herkent
Er is iemand in de spiegel, maar je bent het niet meer
Ik herken je niet, te veel tranen getatoeëerd op je huid
Ik herken je niet meer