Vita
Vita in te ci credo,
le nebbie si diradano
e ormai ti vedo
non è stato facile
uscire da un passato che mi ha lavato l'anima
fino quasi a renderla un po' sdrucita
vita io ti vedo
tu così purissima
da non sapere il modo
l'arte di difendermi
e così ho vissuto quasi rotolandomi
per non dover ammettere d'aver perduto
anche gli angeli capita a volte sai si sporcano
ma la sofferenza tocca il limite
e così cancella tutto
e rinasce un fiore sopra un fatto brutto
siamo angeli con le rughe un po' feroci
sugli zigomi
forse un po' più stanchi ma più liberi
urgenti di un amore
che raggiunge chi lo vuole respirare
Vita io ti credo,
dopo aver guardato a lungo
adesso io mi siedo, non ci sono rivincite
ne dubbi ne incertezze
ora il fondo è limpido
ora ascolto immobile le tue carezze
anche gli angeli capita a volte sai
si sporcano ma la sofferenza tocca il limite
e così cancella tutto
e rinasce un fiore sopra un fatto brutto
siamo angeli con le rughe un po' feroci
sugli zigomi
forse un po' più stanchi ma più liberi
urgenti di un amore
che raggiunge chi lo vuole respirare
Anche gli angeli capita a volte sai si sporcano
ma la sofferenza tocca il limite e cosi' cancella tutto
e rinasce un fiore sopra un fatto brutto
siamo angeli con le rughe un po' feroci
sugli zigomi
forse un po' più stanchi ma più liberi
urgenti di un amore
che raggiunge chi lo vuole respirare
Angeli
Angeli
Angeli.
Leven
Leven, ik geloof in jou,
de mist trekt weg
en nu zie ik je
het was niet makkelijk
om uit een verleden te komen dat mijn ziel heeft gewassen
bijna tot het een beetje versleten was
leven, ik zie je
jij zo puur
dat je niet weet hoe
de kunst om mezelf te beschermen
en zo heb ik geleefd, bijna rollend
om niet toe te geven dat ik verloren heb
dat zelfs engelen soms, weet je, vies worden
maar het lijden raakt de grens
en zo wist het alles uit
en herboren wordt een bloem boven een lelijk feit
we zijn engelen met een beetje woeste rimpels
op de jukbeenderen
misschien een beetje moeier maar vrijer
dringend naar een liefde
die degene bereikt die het wil inademen
Leven, ik geloof in jou,
na lang gekeken te hebben
nu ga ik zitten, er zijn geen wraakacties
geen twijfels, geen onzekerheden
nu is de bodem helder
nu luister ik stil naar jouw strelingen
dat zelfs engelen soms, weet je,
vies worden, maar het lijden raakt de grens
en zo wist het alles uit
en herboren wordt een bloem boven een lelijk feit
we zijn engelen met een beetje woeste rimpels
op de jukbeenderen
misschien een beetje moeier maar vrijer
dringend naar een liefde
die degene bereikt die het wil inademen
Ook engelen, weet je, worden soms vies
maar het lijden raakt de grens en zo wist het alles uit
en herboren wordt een bloem boven een lelijk feit
we zijn engelen met een beetje woeste rimpels
op de jukbeenderen
misschien een beetje moeier maar vrijer
dringend naar een liefde
die degene bereikt die het wil inademen
Engelen
Engelen
Engelen.