Posoljeni zrak i razlivena tinta
Ponekad sam pijan, do uha nasmijan
I duša mi je otvorena knjiga
Moje nebo je posoljeni zrak
A moje more razlivena tinta
Kome biti zahvalan, živote moj?
Krenem obalom koju dobro znam
Samo dva minuta pješice do luke
Gdje se djeca igraju, pred nama skrivaju
Iglom izbodene ruke
Pa opsujem da ne mogu prostije
Mada odavno sam pobjego iz geta
I mjesec iznad nas ima okus hostije
A cesta miris izgubljenog svijeta
Moje nebo sad je posoljeni zrak
A moje more razlivena tinta
Zato pjevam da ne pojede me mrak
Jer da nisam ovo ja bih bio boljka
Kome biti zahvalan, grade moj?
Ponekad sam pijan, do uha nasmijan
I život mi je otvorena prièa
Ja se èesto spotaknem, al se uvijek doèekam
Ja sam èovjek koji nema briga
Kome biti zahvalan, grade moj?
Aire salado y tinta derramada
A veces estoy borracho, riendo a carcajadas
Y mi alma es un libro abierto
Mi cielo es aire salado
Y mi mar es tinta derramada
¿A quién debo agradecer, mi vida?
Camino por la costa que conozco bien
A solo dos minutos a pie del puerto
Donde los niños juegan, nos esconden
Con agujas clavadas en los brazos
Entonces maldigo de la forma más vulgar
Aunque hace tiempo escapé del gueto
Y la luna sobre nosotros tiene sabor a hostia
Y la carretera huele a mundo perdido
Mi cielo ahora es aire salado
Y mi mar es tinta derramada
Por eso canto para que la oscuridad no me devore
Porque si no, yo sería la enfermedad
¿A quién debo agradecer, mi ciudad?
A veces estoy borracho, riendo a carcajadas
Y la vida es una historia abierta
A menudo tropiezo, pero siempre me levanto
Soy un hombre sin preocupaciones
¿A quién debo agradecer, mi ciudad?