Quelli Erano i Giorni
C'era una volta una strada,
un buon vento mi portò laggiù.
E se la memoria non m'inganna
all'angolo ti presentasti tu.
Quelli eran giorni, si, erano giorni,
al mondo non puoi chiedere di più.
Noi ballavamo anche senza musica,
nel nostro cuore c'era molto più.
La ra la ra la la...
Vivevamo in una bolla d'aria
che volava sopra la città.
La gente ci segnava con il dito
dicendo: "Guarda la felicità!"
Quelli erano giorni, si, erano giorni,
mai niente ci poteva più fermar.
Quando il semaforo segnava il rosso
noi passavamo allegri ancor di più.
La ra la ra la ra...
Poi, si sa, col tempo anche le rose
un mattino non fioriscon più.
E così andarono le cose,
anche il buon vento non soffiò mai più.
Quelli eran giorni, oh si, erano giorni,
al mondo non puoi chiedere di più.
E ripensandoci mi viene un nodo quì,
e se io canto, questo non vuol dir.
La ra la ra la ra...
Oggi son tornata in quella strada,
un buon ricordo mi ha portata là.
Stavi in mezzo a un gruppo di persone
e raccontavi: "Cari amici miei..."
Quelli eran giorni, si, erano giorni,
al mondo non puoi chiedere di più.
Noi ballavamo anche senza musica,
nel nostro cuore c'era molto più.
La ra la ra la ra...
Noi ballavamo anche senza musica,
di là passava la nostra gioventù.
La ra la ra la ra...
Dat Waren Dagen
Er was eens een straat,
een goede wind bracht me daarheen.
En als mijn geheugen me niet bedriegt,
kwam jij om de hoek tevoorschijn.
Dat waren dagen, ja, het waren dagen,
van de wereld kun je niet meer vragen.
We dansten zelfs zonder muziek,
in ons hart was er veel meer.
La ra la ra la la...
We leefden in een luchtbel
die boven de stad zweefde.
De mensen wezen naar ons met hun vinger
en zeiden: "Kijk naar het geluk!"
Dat waren dagen, ja, het waren dagen,
niks kon ons ooit meer stoppen.
Wanneer het verkeerslicht op rood stond,
liepen we vrolijk nog verder.
La ra la ra la ra...
Maar, zoals je weet, met de tijd
bloeien de rozen op een ochtend niet meer.
En zo gingen de dingen,
ook de goede wind blies nooit meer.
Dat waren dagen, oh ja, het waren dagen,
van de wereld kun je niet meer vragen.
En als ik erover nadenk, krijg ik een brok in mijn keel,
en als ik zing, betekent dat niet.
La ra la ra la ra...
Vandaag ben ik terug in die straat,
een goede herinnering heeft me daarheen gebracht.
Jij stond tussen een groep mensen
en vertelde: "Lieve vrienden van mij..."
Dat waren dagen, ja, het waren dagen,
van de wereld kun je niet meer vragen.
We dansten zelfs zonder muziek,
in ons hart was er veel meer.
La ra la ra la ra...
We dansten zelfs zonder muziek,
ons jeugd ging daar voorbij.
La ra la ra la ra...