Les cloches
Voilà que ça recommence
Les ding dong ding dong
Rappels de mon enfance
Et ma communion
Moi, je sortais de l'église
Habillé de blanc
Si blanche était ma chemise
Blanc mon cœur, tout blanc !
Quand le suisse ouvrit le porche
A double battant
L'immense fracas des cloches
Le soleil brûlant
Ont fait dans ma pauvre tête
Un grand trou béant
Je tombai comme une bête
La tête en avant
Dieu, je n'aime pas tes cloches
Elles me font mal
Sans arrêt, elles reprochent
Une nuit de bal
Samedi de notre danse
Emilie pleurait
Au petit jour de dimanche
Les cloches riaient
Dans le petit cimetière
Quand on l'a portée
Allongée sur ma misère
Les cloches sonnaient
Emilie était si blanche
Ses cheveux défaits
Quand on a cloué ses planches
Les marteaux sonnaient
De Klokken
Kijk, daar gaat het weer
De ding dong ding dong
Herinneringen aan mijn kindertijd
En mijn communie
Ik kwam de kerk uit
Gekleed in het wit
Zo wit was mijn hemd
Wit mijn hart, helemaal wit!
Toen de koster de deuren opende
Met dubbele vleugels
Het enorme geklingel van de klokken
De brandende zon
Maakte in mijn arme hoofd
Een grote lege plek
Ik viel als een beest
Met mijn hoofd naar voren
God, ik hou niet van jouw klokken
Ze doen me pijn
Onophoudelijk verwijten ze
Een nacht van dans
Zaterdag van onze dans
Emilie huilde
Bij het ochtendgloren van zondag
Lachten de klokken
In het kleine kerkhof
Toen we haar droegen
Liggend op mijn ellende
Klonken de klokken
Emilie was zo wit
Haar haren in de war
Toen ze haar planken vastspijkerden
Klonken de hamers