L'homme et la musique
Moi, je suis l'homme
Et toi, tu es la musique
Et je t'aime éperdument
Je t'aime depuis tout l'temps
Moi, je suis pauvre
Et toi, tu es magnifique
Et tu m'aimes de temps en temps
Tu m'aimes quand tu as l'temps
Bref, nous ne sommes
Pas des amants catholiques
Oui, je t'aime, mais je te hais quand même
C'est fatigant, excitant
Tu sors toute habillée de noir
De mon piano, d'une guitare
Je te sens vivre sous mes doigts
Mais tu t'en vas
Rejoindre les fous de la nuit
Tu m'avais quitté symphonie
Tu t'en reviens au petit jour
Chanson d'amour
Mais t'es si pâle et si jolie
Que je te reprends dans mon lit
Tu me fais si bien la cour
Si bien l'amour
Et tu repars bien réchauffée
Sur les pavés de ma cité
Parlant d'oiseaux et de printemps
À des passants
Au fond tu vois, toi, la musique
Tu te moques bien, la musique
Tu te moques bien des musiciens
Moi, je suis l'homme
Et toi, tu es la musique
Ouais, je t'aime éperdument
Je t'aime et pour tout l'temps
Éternellement
De man en de muziek
Ik ben de man
En jij bent de muziek
En ik hou zó veel van je
Ik hou al heel lang van je
Ik ben arm
En jij bent prachtig
En je houdt af en toe van me
Je houdt van me als je tijd hebt
Kortom, wij zijn geen
Katholieke geliefden
Ja, ik hou van je, maar ik haat je ook
Het is vermoeiend, opwindend
Je komt helemaal in het zwart gekleed
Van mijn piano, van een gitaar
Ik voel je leven onder mijn vingers
Maar je gaat weg
Om de gekken van de nacht te ontmoeten
Je had me verlaten, symfonie
Je komt terug bij het ochtendgloren
Liefdeslied
Maar je bent zo bleek en zo mooi
Dat ik je weer in mijn bed neem
Je court me zo goed
Zo goed de liefde
En je vertrekt weer goed opgewarmd
Over de stenen van mijn stad
Praat je over vogels en de lente
Tegen voorbijgangers
In feite zie je, jij, de muziek
Je maakt je er niet druk om, de muziek
Je maakt je niet druk om de muzikanten
Ik ben de man
En jij bent de muziek
Ja, ik hou zó veel van je
Ik hou van je en voor altijd
Eeuwig
Escrita por: Gilbert Bécaud, Pierre Delanoë