La corrida
Les arènes gonflées d'une foule en délire
Regorgent de couleurs et d'âpre envie de sang
Il y a des soupirs et des éclats de rire
Et des épées pointues comme des cris d'enfants
On y vend des serments, des enjeux et des âmes
Des cacahuètes, des jus de fruits et des drapeaux
Des chapeaux de papier dont se parent les dames
On y vend de la mort noire comme un taureau
Soudain, la foule crie
Comme pour une éclipse
Cyclone de folie
Remous d'Apocalypse
Car voici
Celui de, celui dont, celui qui, celui quoi
Celui qui-qui-qui-qui-qui-qui-qui-qui, la-la-laï
Que l'on attend
Le matador porté par la lumière
Le matador, qui porte de la peur
C'est l'enchevêtrement de deux monstres qui bougent
La lutte a commencé, hissée par les bravos
Dans les valses de bonds, bonds, de bonds à cape rouge
Qui donc est le plus seul de l'Homme ou du Taureau?
Et pendant ce temps-là
La Méditerranée
Qui se trouve à deux pas
Joue avec les galets
La bête a longuement respiré la poussière
Elle a humé la Mort qui longuement passait
Dans un saut fabuleux qui fit trembler la terre
Elle a choisi la Mort qui fut son invitée
Le cirque en explosant
D'un tumulte biblique
Paraît donner son sang
À ce sang en réplique
Car voici
Le moment de, dont le moment, quoi le moment, qui le moment
Qui-qui-qui-qui-qui-qui-qui-qui, la-la-laï
Que l'on attend
Le matador porté par tout un peuple
Le matador victorieux de sa mort
Demain quand sonnera à l'heure catalane
Le Midi au Soleil éreinté de repos
Vous verrez, j'en suis sûr, à l'église romane
Entrer le matador pour dire son credo
Et pendant ce temps-là
La Méditerranée
Qui se trouve à deux pas
Joue avec l'égalé
De Stiervechter
De arena's vol met een gillende menigte
Overstromen van kleuren en een dorst naar bloed
Er zijn zuchten en schaterlach
En scherpe zwaarden als de kreten van kinderen
Men verkoopt er beloften, inzetten en zielen
Pinda's, vruchtensappen en vlaggen
Papieren hoeden die de dames sieren
Men verkoopt er zwarte dood als een stier
Plotseling schreeuwt de menigte
Alsof het een eclips is
Cycloon van waanzin
Golven van de Apocalyps
Want hier is
Degene van, degene wiens, degene die, degene wat
Degene die-die-die-die-die-die-die-die, la-la-laï
Die we verwachten
De stiervechter gedragen door het licht
De stiervechter, die de angst met zich meedraagt
Het is de verwikkeling van twee monsters die bewegen
De strijd is begonnen, opgevoerd door de applaus
In de wals van sprongen, sprongen, van sprongen met een rode cape
Wie is er eenzamer, de Mens of de Stier?
En ondertussen
De Middellandse Zee
Die op een steenworp afstand ligt
Speelt met de kiezels
Het beest heeft lang de stof ingeademd
Het heeft de Dood geroken die langzaam voorbijging
In een geweldige sprongetje dat de aarde deed beven
Heeft het de Dood gekozen die zijn gast was
De circus explodeert
In een bijbels tumult
Lijkt zijn bloed te geven
Aan dit bloed in repliek
Want hier is
Het moment van, waarvan het moment, wat het moment, wie het moment
Die-die-die-die-die-die-die-die, la-la-laï
Die we verwachten
De stiervechter gedragen door een heel volk
De stiervechter, overwinnend op zijn dood
Morgen als het klinkt op het Catalaanse uur
De Middellandse Zon uitgeput van rust
Zullen jullie zien, daar ben ik zeker van, in de romaanse kerk
De stiervechter binnenkomen om zijn geloof te verkondigen
En ondertussen
De Middellandse Zee
Die op een steenworp afstand ligt
Speelt met de gelijkheid