Nós Dois
É nós que nem sabemos quanto nós queremos
Que nem sabemos tudo que queremos
Como é difícil o desejo de amar
Você que nunca soube quanto eu quis
Que não me coube, não me viu raiz
Nascendo, crescendo nos terrenos seus
Eu, na janela, olhando a lua
Perguntando a lua onde você foi amar
E nós que nem soubemos nos querer de vez
Estamos sós, laçados em dois nós:
Um, que é meu beijo; o outro que é o lábio seu
Não sei sair cantando sem contar você
Que eu sei cantar mas canto com você
Que eu vou seguir mas vou seuir você
Queria que assim sabendo que a gente se quer
Queria me rimar no seu colo mulher
Vencer a vida de onde vier
Ganhar seu chegar no chegar meu
Dar de mim o homem que é seu
Los Dos
Somos como dos que no saben cuánto nos deseamos
Que no saben todo lo que queremos
Qué difícil es el deseo de amar
Tú, que nunca supiste cuánto quise
Que no encajé en ti, no viste mi raíz
Creciendo, floreciendo en tus terrenos
Yo, en la ventana, mirando la luna
Preguntándole a la luna dónde fuiste a amar
Y nosotros que no supimos querernos por completo
Estamos solos, enlazados en dos nudos:
Uno, que es mi beso; el otro, que es tu labio
No sé cantar sin mencionarte
Sé cantar pero lo hago contigo
Que seguiré pero seguiréte a ti
Quisiera que al saber que nos deseamos así
Quisiera rimar en tu regazo, mujer
Vencer la vida venga de donde venga
Ganar tu llegada en mi llegada
Darte de mí al hombre que es tuyo
Escrita por: Celso Adolfo