Je parle à la lune
La pleine lune mène le diable
Sur mes nuits d'aventure
J'ai le coeur en grain de sable
Depuis notre rupture
Ce n'est pas supportable
C'est pire que dix tortures
Moi qui étais incassable
J'ai l'âme en déchirure
Et je parle à la lune
Pour dire mon infortune
Pour qu'au coeur de minuit
Tu saches que je m'ennuie
Et je parle à la lune
Pour qu'elle aille te chercher
Elle me ressert ta rancune
Je parle à sa face cachée
Comme un matou qui miaule
Sur le bord d'une clôture
Je te lâche un grand râle
Pour te dire ma blessure
Redeviens mon étoile
Redeviens ma suture
Que les aurores boréales
Rafraîchissent ma brûlure
Et je parle à la lune
Pour qu'elle aille te chercher
Elle me ressert ta rancune
Je parle à sa face cachée
Et je parle à la lune
Pour te faire revenir
Que j'entende enfin sourire
La face cachée de la lune
Ik praat met de maan
De volle maan leidt de duivel
Over mijn avontuurlijke nachten
Mijn hart is als zandkorrels
Sinds onze breuk
Het is niet te verdragen
Het is erger dan tien martelingen
Ik die onbreekbaar was
Heb een ziel vol scheuren
En ik praat met de maan
Om mijn ongeluk te vertellen
Zodat je om middernacht
Weet dat ik me verveel
En ik praat met de maan
Zodat ze je kan halen
Ze serveert me jouw wrok
Ik praat met haar verborgen gezicht
Als een kat die miauwt
Op de rand van een hek
Laat ik een grote kreet los
Om je mijn pijn te vertellen
Word weer mijn ster
Word weer mijn hechting
Laat de noorderlichten
Mijn brandwonden verfrissen
En ik praat met de maan
Zodat ze je kan halen
Ze serveert me jouw wrok
Ik praat met haar verborgen gezicht
En ik praat met de maan
Om je terug te laten komen
Zodat ik eindelijk hoor lachen
Het verborgen gezicht van de maan
Escrita por: Marc Pérusse, Jean-François Doré