Owari to Mirai
おわりがきてもかさねた[MONO]はのこっていて
Owari ga kite mo kasaneta [MONO] wa nokotteite
しんじつがなくてもしんじたことにいみがあるとおもえるようになった
shinjitsu ga nakutemo shinjita koto ni imi ga aru to omoeru you ni natta
あのころはかわるこたえうそだとせをむけた
Ano koro wa kawaru kotae uso dato sewomuketa
でもめをはなすときえてしまいそうでこわかった
demo me wo hanasu to kiete shimai sou de kowakatta
かなでたこえがきみにとどきこころをつかみうごかしたなら
Kanadeta koe ga kimi ni todoki kokoro wo tsukami ugokashita nara
うたうことしかできないぼくにすこしえがおみせてくれますか
utau koto shika dekinai boku ni sukoshi egao misete kuremasuka?
たちどまってはくりかえすこえにまどわされていたんだ
Tachidomatte wa kurikaesu koe ni madowasarete ita n'da
それなのにみみをふさぐゆうきもなくてぼくは
sorenanoni mimi wo fusagu yuuki mo nakute boku wa
とうほうにくれてたよ...ずっとずっと
tohounikureteta yo... zutto zutto
ほらもうしみついたしぐさもむなしくなるだけで
Hora mou shimitsuita shigusa mo munashiku naru dakede
わすれたころにふとおもいだすことば...しめつける
wasureta koro ni futo omoidasu kotoba... shimetsukeru
かさねたひびがうそとさけぶばかだねそれにきづきもせずに
Kasaneta hibi ga uso to sakebu baka da ne soreni kitsuki mo sezu ni
かわすことばがひとつずつぼくにおしえてくれてたのにね
kawasu kotoba ga hitotsuzutsu boku ni oshiete kureteta no ni ne
(ほらそっと)
(Hora sotto)
このなみだがおしえてくれたこどくとやさしさ
kono namida ga oshietekureta kodoku to yasashisa
(ほらもう)
(hora mou)
めのまえはだれもいないしずかにとまったせかい
menomae wa daremo inai shizuka ni tomatta sekai
かなでたこえがきみにとどきこころをつかみうごかしたなら
Kanadeta koe ga kimi ni todoki kokoro wo tsukami ugokashita nara
うたうことしかできないぼくにすこしえがおみせてくれますか
utau kotoshika dekinai boku ni sukoshi egao misete kuremasuka?
Einde en Toekomst
Als het einde komt, blijven de lagen [MONO] bestaan
Zelfs zonder waarheid, kan ik geloven dat het iets betekent
Vroeger draaide ik me om, dacht dat de antwoorden leugens waren
Maar als ik mijn ogen sluit, ben ik bang dat alles zal verdwijnen
Als mijn gezongen stem jou bereikt en je mijn hart vastpakt en beweegt
Zou je dan een beetje glimlach voor me willen tonen, terwijl ik alleen kan zingen?
Ik stond stil en werd verward door de herhalende stemmen
Toch had ik niet de moed om mijn oren te sluiten, ik was
Verloren in de richting... heel lang, heel lang
Kijk, de gewoontes die zo diep zijn ingesleten, worden alleen maar leeg
Woorden die ik vergat, komen plotseling weer bij me op... verstikkend
De dagen die ik heb opgebouwd, schreeuwen dat het leugens zijn, hoe dom
Zonder het te beseffen, leerden de woorden die we uitwisselden me één voor één
(Kijk, zachtjes)
Deze tranen hebben me geleerd over eenzaamheid en vriendelijkheid
(Kijk, nu al)
Voor mijn ogen is er niemand, de wereld is stil en stilgevallen
Als mijn gezongen stem jou bereikt en je mijn hart vastpakt en beweegt
Zou je dan een beetje glimlach voor me willen tonen, terwijl ik alleen kan zingen?