Séraphita
chi no yokusō de anata no bara ga
yukkuri kuzurete tokedashiteyuku
serafu, boku wa ima konnanimo
omae o kegasu to iunoni
naze kimi ga kami to shika
koi no kotoba kawasanai nosa
boku wa shitaitsuzuketeru, itsumo
kimi no sadame no kyashana kubisuji
séraphîta, tenjō no ai o anata ni
sono ato de chijō no aku o boku ni mo
konnanimo boku ga kimi o okashite
aisuru kimi no tekubi kugizuke
serafu, keredomo yubi hitotsu furerareru wakejanai owari no sa
anata no hada ni kiban fukaku sashi
shitatari ochiru chi ni kuchibiruate
namekuji ga hau yō ni shita suberasu
karadajū hikisaite dakishimete
séraphîta, gokujō no aganai o kimi ni
sono ato de shifuku no yamai o boku ni mo
kamisama to shika ai o chikawasu ni
kiyorakana mama mono ni narunara
serafu, semete ima kono boku ni herumapurojitosu no
karada dakasete
tasogare yagate yami ni tokedashi
kurutta yume mo yume jana nakunaru
anata no tamashī nanka iranai
kusarihajimeta karada dakede ī
amai iro no kami nodo ni karamari
kuchibiru wa jākuna aka ni some
chimamire no yokushitsu de kimi no karada ga
fuhai ni kuzuore tokedashiteyuku
amai doku no kaori ga nodo ni nagarekomi
uttori suru hodo mitasareteyuku
boku wa anata no kubisuji ni
owaru koto nani kuchizukeru o kawasu
serafu, kimi nanka ni wakari wa shinai
sō sa , honmono no koi nado
séraphîta
Séraphita
je bloedige verlangen, jouw rozen
vergaan langzaam, smelten weg
engel, ik ben nu, ondanks deze
jij verwonden te zeggen
waarom jij alleen met God
als liefde geen woorden meer kent
ik blijf altijd volharden
jouw lot is een ketting aan je nek
séraphita, de liefde uit de hemel voor jou
en daarna de zonden van de aarde ook voor mij
ondanks alles maakt het me niets uit
jij, degene die ik bemin, met je pols
engel, maar met één vinger kan ik je niet aanraken, dat is het einde
jouw huid diep doordrongen
als het bloed valt, kussend
ik ga je lichaam zoenend aandringen
je hele lichaam omhelzend
séraphita, de ultieme genade aan jou
en daarna de ziekte van gelukzaligheid ook voor mij
om God en alleen de liefde te beloven
als het puur is, laat het dan zo zijn
engel, laat me nu deze mijn hartstocht als een
lichaam omhelzen
de schemering smelt uiteindelijk in de duisternis
zelfs de gekke dromen worden geen dromen meer
ik heb jouw ziel niet nodig
met een verrot lichaam is dat goed
met zoete kleuren van je haar die zich verwikkelen rondom
je lippen zijn scharlakenrood gekleurd
in de smerige kamer, jouw lichaam
vervalt in de ondergang en smelt weg
de zoete geur van vergif stroomt in mijn keel
zoals ik steeds meer vervuld raak
ik raak je nek aan
wat het ook is, met een kus dan verknal ik
engel, ik wil jou echt niet begrijpen.
ja, de ware liefde is niets voor mij
séraphita