Balance Doll
ゆっくりとめをさましだ
Yukkurito me wo samashita
くるおしいほどかわらぬせかいで
Kuru oshii hodo kawaranu sekai de
かんかくがまひしてるから
Kankaku ga mahishiteru kara
おちるそらとかがやくくもをみて
Ochiru sora to kagayaku kumo wo mite
バランスとっても
Balance totte mo
くずれゆくばかり
Kuzure yuku bakari
さかさまのたいよう
Sakasama no taiyou
みおろして
Mioro shite
さけんでもこわしてもみたせないものがあるな
Saken demo kowashite mo mita senaimonogaaruna
たいろはどこにものないから
Tairo hadoko ni monai kara
きずつききたくはないけどそらをみあげて
Kizutsu kitaku ha nai kedo sora wo miagete
すすんでくんだこのさきも
Susunde kun da kono saki mo
ひとりじゃささえらんないから
Hitori ja sasaerannai kara
ひとごみでもやすらぐげんそうに
Hito go mi demo yasura gu gensou ni
まぎれてかくれんばしてるから
Magireteka kuren bashiteru kara
どちらにしてもうそくさいバランスだ
Dochira ni shitemo uso kusai baransu da
そうなんかいめのあいをふりかえろうと
Sou nankaime no ai wo furikaero uto
はじさらしなきおくをせめるだけだよ
Haji sarashi na kioku wo semeru dakeda yo
ちがいはないぼくらはいつでもいそぎあしだ
Chigai hanai bokura haitsudemo isogiashi da
よるがせまってくるから
Yoru ga sematte kurukara
いちどおいこしてまたおいこされる
Ichido oikoshite mata oikosareru
くりかえすんだなんども
Kurikaesu nda nando mo
きとのこなをはらうような
Kito no kona wo harau youna
かんかくにとらわれる
Kankaku ni torawareru
それでもさいごは
Soredemo saigo ha
しんこきゅうして
Shinkokyuu shite
さけんでもこわしてもみたせないものがあるな
Saken demo kowashite mo mitasenai mono ga aru na
たいろはどこにものないから
Tairo wa doko ni monai kara
きずつききたくはないけどそらをみあげて
Kizutsu kitaku ha nai kedo sora wo miagete
すすんでくんだこころがもとめるまま
Susunde kun da kokoro ga motomeru mama
Balanspop
Langzaam word ik weer wakker
In een wereld die niet verandert, zo verwarrend
Mijn zintuigen zijn verdoofd, dus
Kijk ik naar de vallende lucht en de stralende wolken
Ook al probeer ik balans te houden
Het blijft maar instorten
De ondersteboven zon
Kijkt naar beneden
Zelfs als ik schreeuw of het kapot maak, is er iets dat niet te vervullen is
Kleur is nergens te vinden
Ik wil niet gewond raken, maar kijk naar de lucht
En ga verder, zoals mijn hart het vraagt
Omdat ik het niet alleen kan dragen
Verlies ik mezelf in de menigte, zo vredig
Verstop me en speel verstoppertje
Hoe dan ook, het is een valse balans
Dus laten we terugkijken op de liefde, keer op keer
Het is alleen maar het verleden dat me aanvalt
Er is geen verschil, we haasten ons altijd
Omdat de nacht dichterbij komt
Eens voorbijgestreefd, weer ingehaald
Het herhaalt zich keer op keer
Vastgehouden door een gevoel
Alsof ik het stof van de takken afschud
Toch is het einde
Een diepe ademhaling
Zelfs als ik schreeuw of het kapot maak, is er iets dat niet te vervullen is
Kleur is nergens te vinden
Ik wil niet gewond raken, maar kijk naar de lucht
En ga verder, zoals mijn hart het vraagt.