395px

Mi Milás

Giorgos Sabanis

Mi Milás

Den akoús, monáha diatázeis
Den akoús, móno milás kai páli órous vázeis
De m' akoús pou sou miláo de m' akoús
Tous hrismoús nomízo páli láthos metafrázeis

Ki ótan mia léksi léo dio les esí
I áminá sou stási epithetikí
Tis lékseis ektoksev́eis, pirovoleís
Min psáhnis díkio gia na vris

Mi milás, áse ta vlémmata mas
Ánaps' ta aímatá mas me mia angaliá
Mi milás, éhi to sóma glóssa
Pou ksérei Theé mou pósa ki alithiná

Mi milás, na me paidev́eis pápse
Tis enohés sou kápse ki éla kondá
Mi milás, éhi to sóma glóssa
Pou ksérei Theé mou pósa ki alithiná

De m' akoús giatí de me pistev́eis
De m' akoús kai me tous fóvous sou ksaná palev́eis
Den boreís na m' agapísis den boreis
Den boreís me ipekfigés ksaná tha drapetev́eis

Ki ótan mia léksi léo dio les esí
I áminá sou stási epithetikí
Tis lékseis ektoksev́eis, pirovoleís
Min psáhnis díkio gia na vris

Mi milás, áse ta vlémmata mas
Ánaps' ta aímatá mas me mia angaliá
Mi milás, éhi to sóma glóssa
Pou ksérei Theé mou pósa ki alithiná

Mi milás, na me paidev́eis pápse
Tis enohés sou kápse ki éla kondá
Mi milás, éhi to sóma glóssa
Pou ksérei Theé mou pósa ki alithiná
Mi milás

Mi Milás

No escuchas, solo juzgas
No escuchas, solo hablas y vuelves a poner límites
No me escuchas cuando te hablo, no me escuchas
Piensas que siempre estás en lo correcto y traduces mal

Y cuando digo una palabra, tú dices dos
Tu alma es tan crítica
Tus palabras hieren, disparan
No busques justicia para encontrar

No hables, deja nuestras miradas
Enciende nuestra sangre con una mirada
No hables, tu cuerpo tiene lengua
Que sabe, Dios mío, cuánto y verdaderamente

No hables, no me engañes, detén
Tus insinuaciones queman y vienen a mí
No hables, tu cuerpo tiene lengua
Que sabe, Dios mío, cuánto y verdaderamente

No me escuchas, por qué no confías en mí
No me escuchas y vuelves a jugar con tus miedos
No puedes amarme, no puedes
No puedes escapar de nuevo con excusas

Y cuando digo una palabra, tú dices dos
Tu alma es tan crítica
Tus palabras hieren, disparan
No busques justicia para encontrar

No hables, deja nuestras miradas
Enciende nuestra sangre con una mirada
No hables, tu cuerpo tiene lengua
Que sabe, Dios mío, cuánto y verdaderamente

No hables, no me engañes, detén
Tus insinuaciones queman y vienen a mí
No hables, tu cuerpo tiene lengua
Que sabe, Dios mío, cuánto y verdaderamente
No milás

Escrita por: Giorgos Sabanis, Eleana Vrahali