Tantes Nits
Ell estava sol tapat pels plors
Calmat per aquell dolor
De tants moments.
Era tan confús tot aquell món
Va entendre-ho malament
No era conscient.
Mentre ell feia cançons
Per fer-la seva
Tot s'allunyava, tot es trencava
Ell es quedava, la nit plorava
Ella se n'anava, no l'avisava.
Van obrir el seu cor,
Mirant el cel
Jurant-se eternament
El seu amor,
Van cremar els records
I els mals moments
Canviant a poc a poc
Els sentiments.
Però aquell cel que
Tantes nits va ser el reflex
De les mirades, ara cridava
Ell l'estimava, la nit plorava
Ella ho mirava, ell s'enfonsava.
Els dies fan créixer la por
Però això no espanta
I ara estic sol menjant-me
Els plors tragant records...
Mentre jo vaig fent
Cançons per tornar enrere
Tot es refreda
Res no s'oblida
No entenc la vida
La nit somia, la nit plorava,
La nit s'acaba.
Noches Interminables
Él estaba solo cubierto por lágrimas
Calmado por ese dolor
De tantos momentos.
Estaba tan confundido en ese mundo
Lo entendió mal
No era consciente.
Mientras él componía canciones
Para hacerla suya
Todo se alejaba, todo se rompía
Él se quedaba, la noche lloraba
Ella se iba, no lo avisaba.
Abrieron su corazón,
Mirando al cielo
Jurándose eternamente
Su amor,
Quemaron los recuerdos
Y los malos momentos
Cambiando poco a poco
Los sentimientos.
Pero ese cielo que
Tantas noches fue el reflejo
De las miradas, ahora gritaba
Él la amaba, la noche lloraba
Ella lo miraba, él se hundía.
Los días hacen crecer el miedo
Pero eso no asusta
Y ahora estoy solo comiéndome
Las lágrimas tragando recuerdos...
Mientras yo sigo
Componiendo canciones para volver atrás
Todo se enfría
Nada se olvida
No entiendo la vida
La noche sueña, la noche lloraba,
La noche termina.