Norge I Rødt, Hvitt Og Blått
Hvor hen du går i li og i fjell, en vinterdag, en sommerkveld blant fjord og fossevell.
Fra eng og mo med furutrær, fra havets bryn med fiskevær og til de hvite skjær.
Møter du landet i trefarget drakt, svøpt i et gjenskinn av flaggets fargeprakt.
Se, en hvitstammet bjerk oppi heien rammer stripen av blåklokker inn.
Mot den rødmalte stuen ved veien, det er flagget som vaier i vind.
Ja, så hvitt som det hvite er sneen, og det røde har kveldssolen fått,
Og det blå ga sin farge til breen, Det er Norge i rødt, hvitt og blått!
En vårdag i en solskinnstund på benken i Studenterlund der sitter han og hun
To unge nyutsprungne russ, to ganske nylig tente bluss i tyve grader pluss.
Hun er som en gryende forsommerdag, som farves av gjenskinnet fra det norske flagg.
Ja, så hvitt som det hvite er kjolen og så rødt som det rø' hennes kinn.
Hennes øyne er blå som fiolen, hun er flagget som vaier i vind.
Han har freidig og hvitlugget panne, og en lue i rødt har han fått.
Med en lyseblå tiltro til landet, står vår ungdom i rødt, hvitt og blått!
De kjempet både hun og han! Nå lyser seirens baunebrann, utover Norges land.
Mot himlen stiger flagg ved flagg som tusen gledesbål i dag, for alle vunne slag.
Det knitrer som før over hytte og slott, et flammende merke i rødt og hvitt og blått.
Som en regnbuens tegn under skyen, skal det evig i fremtiden stå.
Se, det glitrer på ny over byen, i det røde og hvite og blå.
La det runge fra gaten og torget, over landet som nordmenn har fått:
Du er vårt, du er vårt, gamle Norge! Vi vil kle deg i rødt, hvitt og blått!
Noorwegen in Rood, Wit en Blauw
Waar je ook gaat in heuvels en bergen, op een winterdag, een zomeravond tussen fjorden en watervallen.
Van weiland en heide met dennenbomen, van de kust met vissersdorpjes en naar de witte rotsen.
Ontmoet je het land in driekleurige kledij, gewikkeld in een glans van de kleurenpracht van de vlag.
Kijk, een witstamige berk in de hei omlijst de strook van blauwe klokjes.
Tegen het roodgeschilderde huis langs de weg, dat is de vlag die wappert in de wind.
Ja, zo wit als de sneeuw is, en het rood heeft de avondzon gekregen,
En het blauw gaf zijn kleur aan de gletsjer, dat is Noorwegen in rood, wit en blauw!
Op een lentedag in een zonneschijnmoment op de bank in Studenterlund zitten hij en zij.
Twee jonge net afgestudeerde studenten, twee pas ontstoken vuren in twintig graden plus.
Zij is als een opkomende voorjaarsdag, gekleurd door de glans van de Noorse vlag.
Ja, zo wit als de jurk is en zo rood als haar wangen.
Haar ogen zijn blauw als de viool, zij is de vlag die wappert in de wind.
Hij heeft een dappere en witte voorhoofd, en een rode muts heeft hij gekregen.
Met een lichtblauwe hoop voor het land, staat onze jeugd in rood, wit en blauw!
Zij vochten, zowel zij als hij! Nu straalt de overwinning als een vlam, over het land van Noorwegen.
Naar de hemel stijgt vlag bij vlag als duizend vreugdevuren vandaag, voor alle gewonnen slagen.
Het knettert zoals voorheen over hut en kasteel, een vurig teken in rood, wit en blauw.
Als een teken van de regenboog onder de wolken, zal het voor altijd in de toekomst staan.
Kijk, het glinstert opnieuw over de stad, in het rood en wit en blauw.
Laat het weerklinken van de straat en het plein, over het land dat de Noren hebben gekregen:
Jij bent ons, jij bent ons, oud Noorwegen! We willen je kleden in rood, wit en blauw!