Diploma
Ang pangalan ko'y Aristotle Pollisco
Nag-aral sa Binangonan Elementary School
Nagtapos sa mataas na paaralan ng Morong Rizal
Nag-aral ng kolehiyo, nagtigil
Nagpatuloy ng dalawang taon ngunit hindi po ako nakatapos ng aking pag-aaral
Mula pa nung pagkabata ako ang syang kinukutsa
Sa tambayan ng mayayabang at may laman ang bulsa
Habang ang mga katulad ko'y pinipilit na makaahon
Laging laman ng mga tawanan kailan ba makakabangon
Sa mga panghuhusga na kanilang mga mata
Pinilit kong hindi lumuha sa harapan ng iba
At ginamit ang mga pangit at kahit yan ang sinapit
Ay di ko mapapayagan tuluyan akong malait
At maubusan ng lupang aking pwedeng tapakan
Aking pwedeng lakaran, aking pwedeng tamnan
Ng mga binhing sa kalaunan ay aking pwedeng maani
At aking pwedeng masabi minsan ako ay naghari
Sa palasyo ng pangarap na aking inaasam
Walang nakahadlang kahit na may pasan pasan
Sa bawat letrang sinulat halika ika'y sumama
Sa kapirasong papel na tinuturing kong diploma
Siya si gloc-9 taga Binangonan Rizal
Isang makatang maririnig sa kahit saang lugar
At kahit 'di nakatapos ng pag-aaral halika
Ang tula kong ito ang tinuturing kong diploma
Isang kapirasong papel na pinahiran ng tinta
Parang larawang ginuhit na ginamitan ng pinta
Ng isang pintor, na inalay ang bawat araw sa buhay
Upang ang damdamin kanyang mailarawan ng tunay
At kulay na ang puhunan ay laging patak ng pawis
At ang kapalaran ay nakasaad sa mukha ng bayaning inihagis
Kara o krus ganyan ang buhay ng mga katulad namin
Mga salitang namulat binuhat sagad sa damdamin
At handang hanapin at hamakin ang nang masabi ko na akin ang
Araw na narinig ang mga sinulat kong salitang
Musmus pa lamang ay dinadalangin
Maranasan ang palakpakan kasabay ng hangin
Ayokong magtunog mayabang sa awitin na to
Pero sabihin mo sa akin kung sino pa sa larangan na to
Bukod sa taga Antipolong iniidolo ko
Wala na sigurong sasabay sa awiting kong ito kasi
Título: Diploma
Mi nombre es Aristotle Pollisco
Estudié en la Escuela Primaria de Binangonan
Me gradué de la escuela secundaria de Morong Rizal
Inicié la universidad, pero me detuve
Continué dos años pero no pude terminar mis estudios
Desde pequeño fui el que se burlaban
En el lugar de los presumidos con dinero en el bolsillo
Mientras los que son como yo intentan salir adelante
Siempre objeto de risas, ¿cuándo podré levantarme?
Ante los juicios de sus ojos
Me esforcé por no llorar frente a los demás
Y utilicé las cosas feas y aunque eso me tocó
No permitiré que me critiquen completamente
Y me quiten la tierra donde puedo pisar
Donde puedo caminar, donde puedo sembrar
Las semillas que más tarde podré cosechar
Y puedo decir que alguna vez fui rey
En el palacio de los sueños que anhelaba
Nada me detiene aunque tenga cargas
En cada letra escrita, ven únete
En un pedazo de papel que considero mi diploma
Él es Gloc-9 de Binangonan Rizal
Un poeta que se escucha en cualquier lugar
Y aunque no terminó sus estudios, ven
Este poema es lo que considero mi diploma
Un pedazo de papel manchado de tinta
Como una imagen dibujada y pintada
Por un pintor, que dedicó cada día de su vida
Para plasmar verdaderamente sus sentimientos
Y el color cuyo capital es el sudor constante
Y el destino está escrito en el rostro del héroe arrojado
Cruz o cruz, así es la vida de los que somos como nosotros
Palabras que despertaron, llevadas al límite del corazón
Y dispuestos a buscar y desafiar hasta que pueda decir que es mío
El día en que escuché las palabras que escribí
Desde mi infancia, las estoy rezando
Experimentar los aplausos junto con el viento
No quiero sonar arrogante en esta canción
Pero dime quién más en este campo
Aparte del que idolatro de Antipolo
Probablemente nadie se unirá a esta canción porque