Fire Coming Out of the Monkey's Head
Once upon a time, at the foot of a great mountain
There was a town where the people known as Happyfolk lived
Their very existence, a mystery to the rest of the world
Obscured as it was by great clouds
Here, they played out their peaceful lives
Innocent of the litany of excess and violence
That was growing in the world below
To live in harmony with the spirit of the mountain called Monkey was enough
Then one day, Strangefolk arrived in the town
They came in camouflage, hidden behind dark glasses
But no one noticed them, they only saw shadows
You see, without the Truth of the Eyes, the Happyfolk were blind
Fallin' out of aeroplanes and hiding out in holes
Waitin' for the sunset to come, people goin' home
Jump out from behind them and shoot them in the head
Now everybody dancin' the dance of the dead
The dance of the dead, the dance of the dead
In time, the Strangefolk found their way into the higher reaches of the mountain
And it was there that they found the caves of unimaginable sincerity and beauty
By chance, they stumbled upon the place where all good souls come to rest
The Strangefolk, they coveted the jewels in these caves above all things
And soon they began to mine the mountain
Its rich seam, fueling the chaos of their own world
Meanwhile, down in the town, the Happyfolk slept restlessly
Their dreams invaded by shadowy figures digging away at their souls
Every day, people would wake and stare at the mountain
Why was it bringing darkness into their lives?
And as the Strangefolk mined
Deeper and deeper into the mountain, holes began to appear
Bringing with them a cold and bitter wind that chilled the very soul of the Monkey
For the first time, the Happyfolk felt fearful
For they knew that soon the Monkey would stir from its deep sleep
And then came a sound, distant first, that grew into castrophany
So immense that it could be heard far away in space
There were no screams
There was no time
The mountain called Monkey had spoken
There was only fire
And then
Nothing
Oh, little town in the USA, your time has come to see
There's nothin' you believe you want
But where were you when it all came down on me?
Did you call me? No
Vuur Uit Het Hoofd Van De Aap
Er was eens, aan de voet van een grote berg
Een stad waar de mensen, bekend als Blije Mensen, woonden
Hun bestaan, een mysterie voor de rest van de wereld
Verborgen achter grote wolken
Hier leefden ze hun vredige levens
Onschuldig aan de litanie van overdaad en geweld
Die groeide in de wereld beneden
In harmonie leven met de geest van de berg genaamd Aap was genoeg
Toen op een dag, kwamen de Vreemde Mensen naar de stad
Ze kwamen in camouflage, verborgen achter donkere brillen
Maar niemand merkte hen op, ze zagen alleen schaduwen
Je ziet, zonder de Waarheid van de Ogen, waren de Blije Mensen blind
Vallen uit vliegtuigen en verstoppen in gaten
Wachtend op de zonsondergang, mensen gaan naar huis
Spring eruit en schiet ze in het hoofd
Nu danst iedereen de dans van de doden
De dans van de doden, de dans van de doden
In de loop van de tijd vonden de Vreemde Mensen hun weg naar de hogere delen van de berg
En daar vonden ze de grotten van onvoorstelbare oprechtheid en schoonheid
Bij toeval stuitten ze op de plek waar alle goede zielen komen rusten
De Vreemde Mensen, ze verlangden naar de juwelen in deze grotten boven alles
En al snel begonnen ze de berg te delven
De rijke ader, die de chaos van hun eigen wereld voedde
Ondertussen sliepen de Blije Mensen onrustig in de stad
Hun dromen werden binnengevallen door schimmige figuren die aan hun zielen groeven
Elke dag werden mensen wakker en staarden naar de berg
Waarom bracht het duisternis in hun leven?
En terwijl de Vreemde Mensen delven
Dieper en dieper in de berg, begonnen er gaten te verschijnen
Die een koude en bittere wind met zich meebrachten die de ziel van de Aap verjoeg
Voor het eerst voelden de Blije Mensen angst
Want ze wisten dat de Aap binnenkort uit zijn diepe slaap zou ontwaken
En toen kwam er een geluid, eerst ver weg, dat groeide in een catastrofe
Zo immens dat het ver weg in de ruimte te horen was
Er waren geen schreeuwen
Er was geen tijd
De berg genaamd Aap had gesproken
Er was alleen vuur
En toen
Niets
Oh, kleine stad in de VS, jouw tijd is gekomen om te zien
Er is niets wat je gelooft dat je wilt
Maar waar was je toen het allemaal op mij neerviel?
Heb je me geroepen? Nee