Kolorowy Wiatr (From Pocahontas)
Ty masz mnie za głupią dzikuskę
Lecz choć cały świat zwiedziłeś
Zjeździłeś wzdłuż i wszerz
I mądry jesteś tak
Że aż słów podziwu brak
Dlaczego - powiedz mi - tak mało wiesz?
Mało wiesz?
Na lądzie - gdy rozglądasz się - lądując
Chcesz wszystko mieć na własność, nawet głaz
A ja wiem, że ten głaz ma także duszę
Imię ma i zaklęty w sobie czas
Ty myślisz, że są ludźmi tylko ludzie
Których ludźmi nazywać chce twój świat
Lecz jeśli pójdziesz tropem moich braci
Dowiesz się największych prawd, najświętszych prawd
Czy wiesz, czemu wilk tak wyje w księżycową noc?
I czemu ryś tak zęby szczerzy rad?
Czy powtórzysz te melodie, co z gór płyną
Barwy, które kolorowy niesie wiatr
Barwy, które kolorowy niesie wiatr
Pobiegnij za mną leśnych duktów szlakiem
Spróbujmy jagód w pełne słońca dni
Zanurzmy się w tych skarbach niezmierzonych
I choć raz o ich cenach nie mów mi
Ulewa jest mą siostrą, strumień bratem
A każde z żywych stworzeń to mój druh
Jesteśmy połączonym z sobą światem
A natura ten krąg życia wprawia w ruch
Do chmur każde drzewo się pnie
Skąd to wiedzieć masz, skoro ścinasz je?
To nie tobie ptak się zwierza w księżycową noc
Lecz ludziom wszelkich ras i wszelkich wiar
Chłonącym te melodie, co z gór płyną
Barwy, które kolorowy niesie wiatr
Możesz zdobyć świat, lecz to będzie tylko świat
Tylko świat
Nie barwy, które niesie wiatr
Viento Colorido (De Pocahontas)
Tú me ves como una salvaje tonta
Pero aunque has recorrido el mundo entero
Has viajado de arriba a abajo
Y eres tan sabio
Que no hay palabras de admiración
¿Por qué - dime - sabes tan poco?
¿Sabes tan poco?
En la tierra - cuando miras a tu alrededor - aterrizando
Quieres tenerlo todo, incluso una roca
Pero yo sé que esa roca también tiene alma
Tiene un nombre y un tiempo encantado en su interior
Tú piensas que solo los humanos son personas
A quienes tu mundo quiere llamar así
Pero si sigues el rastro de mis hermanos
Descubrirás las verdades más grandes, las verdades más sagradas
¿Sabes por qué el lobo aúlla en la noche de luna?
¿Y por qué el lince muestra sus dientes con alegría?
¿Puedes repetir esas melodías que fluyen de las montañas?
Colores que el viento colorido lleva
Colores que el viento colorido lleva
Corre tras de mí por los senderos del bosque
Probemos los frutos en días llenos de sol
Sumergámonos en esos tesoros infinitos
Y por una vez no me hables de su precio
La lluvia es mi hermana, el arroyo es mi hermano
Y cada criatura viva es mi amigo
Estamos en un mundo interconectado
Y la naturaleza hace girar este ciclo de vida
Hacia las nubes cada árbol se eleva
¿Cómo puedes saberlo si los cortas?
No es a ti a quien el pájaro se confiesa en la noche de luna
Sino a personas de todas las razas y creencias
Que absorben esas melodías que fluyen de las montañas
Colores que el viento colorido lleva
Puedes conquistar el mundo, pero solo será un mundo
Solo un mundo
No los colores que el viento lleva
Escrita por: Alan Menken, Stephen Laurence Schwartz