Nie Proszê O Wiêcej
Nie mow, ze dzisiaj nie konczy sie swiat,
Ze bol kiedys minie
Zagoi rany czas.
Nie mow, ze jeszcze przede mna jest wciaz
To, co najpiekniejsze.
Jak mam uwierzyc w to?
Nie prosze o wiecej niz mozesz mi dac
Czy jeszcze kiedys powtorzy sie
Co zdarzylo sie nam...
Co zdarzylo sie nam...
Tyle jest we mnie nieposkladanych mysli
I uczuc tak mocnych
Jakich nie znalam nigdy wczesniej.
Wiec nie kaz mi zrozumiec - nie umiem i nie chce
Wciaz mam nadzieje
Ze czasem myslisz o mnie jeszcze.
Nie prosze o wiecej niz mozesz mi dac
Czy jeszcze kiedys powtorzy sie
Co zdarzylo sie nam...
Nie prosze o wiecej, gdyz dobrze cie znam.
Coraz krotszy wstaje dzien
Swiat sklada glowe do snu
I nic nie zatrzyma juz jesieni.
Pragne uspic swa pamiec,
Zmyslom czujnosc odebrac,
By jakos jesien te przetrwac...
Przetrwac ja...
Nie prosze o wiecej....
No Pido Más
No digas que hoy no se acaba el mundo,
Que el dolor pasará algún día
El tiempo curará las heridas.
No digas que aún delante de mí está
Lo más hermoso,
¿Cómo puedo creer en eso?
No pido más de lo que puedes darme,
¿Se repetirá alguna vez
Lo que nos sucedió?
Lo que nos sucedió...
Dentro de mí hay pensamientos desordenados
Y sentimientos tan fuertes
Que nunca antes conocí.
Así que no me pidas entender, no puedo y no quiero,
Todavía tengo la esperanza
De que a veces piensas en mí.
No pido más de lo que puedes darme,
¿Se repetirá alguna vez
Lo que nos sucedió?
No pido más, porque te conozco bien.
El día amanece cada vez más corto,
El mundo se prepara para dormir
Y nada detendrá ya el otoño.
Quiero adormecer mi memoria,
Privar a mis sentidos de su agudeza,
Para de alguna manera sobrevivir a este otoño...
Sobrevivirlo...
No pido más...