U Stambolu Na Bosforu
U Stambolu na Bosforu bolan paša leži,
Duša mu je na izmaku, crnoj zemlji teži.
Molitva je njemu sveta,
Dok mujezin s minareta
Uči glasom svim:
"Allah illallah, selam alejkjum"!
"Dok ste vjerno sluge moje služili moj harem,
neka od vas svako uzme sedam žena barem".
iz oka mu suza kanu,
Pa na minder mrtav pa´nu,
Stari musliman.
"Allah illallah, selam alejkjum"!
Kad je čula pašinica za tu tužnu vijest,
Da se paša preselio na Ahiret svijet.
Iz oka joj suza kanu,
Pokraj paše mrtva pa´nu,
Ljubav pašina.
"Allah illallah, selam alejkjum"!
En Estambul, en el Bósforo
En Estambul, en el Bósforo yace un pachá enfermo,
Su alma está al límite, pesa en la tierra negra.
Su oración es sagrada para él,
Mientras el muecín desde el minarete
Canta con su voz:
'¡Alá es grande, paz sea contigo'!
'Cuando fueron fieles a mis órdenes en mi harén,
que cada uno tome al menos siete mujeres'.
Una lágrima cae de sus ojos,
Y en el cojín yace sin vida,
El viejo musulmán.
'¡Alá es grande, paz sea contigo'!
Cuando la esposa del pachá escuchó la triste noticia,
De que el pachá se había trasladado al más allá.
Una lágrima cae de sus ojos,
Junto al pachá yace sin vida,
El amor del pachá.
'¡Alá es grande, paz sea contigo'!