Onder Den Eglantier
Bloed stroomde onder zin ranke stam
En heeft 's mans gezicht verkild
Heur schoone leden nu verstild
Nadat zi droevig bi him kwam
Schuchtige takken in de wind
Kom bi mi, gi vrouw'lik kind
Ik ben wat gi altijd woudt
Schreew niet meer
Hi had zin wensch vervuld
Die twaalf schepsels
Het licht ontnomen
De duisternis geschonken
Schichtige takken in de wind
'T is aan mi, nu zeer bemind
Vrome vrouwen zijdt gij
'T is aan mi
Bajo el Espino
Sangre fluía bajo su delgado tronco
Y ha enfriado el rostro del hombre
Sus hermosos miembros ahora inmóviles
Después de que tristemente se acercó a él
Ramas tímidas en el viento
Ven a mí, mujer niña
Soy lo que siempre quisiste
No grites más
Él había cumplido su deseo
A esas doce criaturas
Les quitó la luz
Les dio la oscuridad
Ramas tímidas en el viento
Es a mí, ahora muy amado
Mujeres piadosas son ustedes
Es a mí