Nos Plus Belles Années
Même si c'est tentant
De fuir le présent
S'il te plaît, ouvre les yeux
Regarde devant
Va où va le vent
Et après, fais de ton mieux
Prisonnier du doute, pas vraiment du passé
Trop d'ombre sur la route, je vois plus les tracés
Et j'me rappelle en folie mon panel de prolos
J'ai la mélancolie du bordel en colo'
Rire de tous nos sens, et des heures à vanner
Insolente innocence de mes plus belles années
Oh, où sont passées nos plus belles années?
On s'éloigne lentement
Où sont passées nos plus belles années?
L'avenir nous les rend
Un passé composé d'évènements imparfaits
Un passé pas si simple, des sourires en trophées
Puis la mélancolie, je la mêle au présent
C'est la belle embellie des souvenirs apaisants
Et les belles années, même en point de suture
Je vais les amener visiter mon futur
Oh-ooh, pour rire droit devant
Y croire sans faire semblant
Dessiner d'après autrement
Je rêve de nos étreintes
De la lumière sur ces sourires éteints
Se retrouver plus fort, ne faire qu'un
Oh, où sont passées nos plus belles années?
Elles s'éloignent lentement
Où sont passées nos plus belles années?
L'avenir nous les rend
J'ai peaufiné l'histoire, déconfiné l'espoir
Pour continuer d'y croire, je t'envoie un faire-part
Le faire-part du mariage entre nostalgie et destin
Quand l'un nourrit l'autre, faire du futur un festin
Je veux retrouver l'attrait de notre vie d'après
Il est temps d'entamer
Oh, où sont passées nos plus belles années?
Elles s'éloignent lentement
Où sont passées nos plus belles années?
L'avenir
Oh, où sont passées nos plus belles années?
Elles s'éloignent lentement
Où sont passées nos plus belles années?
L'avenir nous les rendent
Ou sont passées
Ou sont passées
Puis la mélancolie, je la mêle au présent
C'est la belle embellie des souvenirs apaisants
Et les belles années, même en point de suture
Je vais les amener visiter mon futur
Onze Mooiste Jaren
Ook al is het verleidelijk
Om het heden te ontvluchten
Alsjeblieft, open je ogen
Kijk vooruit
Ga waar de wind je brengt
En daarna, doe je best
Gevangen in de twijfel, niet echt in het verleden
Te veel schaduw op de weg, ik zie de sporen niet meer
En ik herinner me in de waanzin mijn groep van arbeiders
Ik heb de melancholie van de chaos op kamp
Lachen om al onze zinnen, en uren van gezeik
Onbeschaamde onschuld van mijn mooiste jaren
Oh, waar zijn onze mooiste jaren gebleven?
We raken langzaam verder weg
Waar zijn onze mooiste jaren gebleven?
De toekomst geeft ze ons terug
Een verleden samengesteld uit onvolmaakte gebeurtenissen
Een verleden niet zo simpel, met glimlachen als trofeeën
Dan meng ik de melancholie met het heden
Het is de mooie opklaring van rustgevende herinneringen
En de mooie jaren, zelfs met een litteken
Ik ga ze meenemen om mijn toekomst te bezoeken
Oh-ooh, om recht vooruit te lachen
Er in geloven zonder te doen alsof
Anders tekenen dan voorheen
Ik droom van onze omhelzingen
Van het licht op die dode glimlachen
Samen sterker worden, één zijn
Oh, waar zijn onze mooiste jaren gebleven?
Ze raken langzaam verder weg
Waar zijn onze mooiste jaren gebleven?
De toekomst geeft ze ons terug
Ik heb het verhaal verfijnd, de hoop bevrijd
Om erin te blijven geloven, stuur ik je een uitnodiging
De uitnodiging voor de bruiloft tussen nostalgie en bestemming
Wanneer de één de ander voedt, maak van de toekomst een feest
Ik wil de aantrekkingskracht van ons leven daarna terugvinden
Het is tijd om te beginnen
Oh, waar zijn onze mooiste jaren gebleven?
Ze raken langzaam verder weg
Waar zijn onze mooiste jaren gebleven?
De toekomst
Oh, waar zijn onze mooiste jaren gebleven?
Ze raken langzaam verder weg
Waar zijn onze mooiste jaren gebleven?
De toekomst geeft ze ons terug
Waar zijn ze gebleven
Waar zijn ze gebleven
Dan meng ik de melancholie met het heden
Het is de mooie opklaring van rustgevende herinneringen
En de mooie jaren, zelfs met een litteken
Ik ga ze meenemen om mijn toekomst te bezoeken