охота на лисицу
Daleko, v toy strane, gde vskhodit solntse
Rannim utrom milyy bol’she ne prosnetsya
L’yetsya alaya reka, lisa smeyetsya
S vostochnym vetrom pust’ skazaniye nesetsya
Istochnik
V zabytom nyne gorode zhila devitsa
Velikim samurayam ot lyubvi ne spitsya
Litsa zhadnyye goryat. Kak ne vlyubit’sya?
No v khitrykh devich’ikh glazakh koshmar taitsya
Ne begi za neyu, glupyy
Po eye sledam idut lish’ trupy
V zuby krepche chem metall
Ty popal!
Po ulitse shagayet, bedrami kachaya
Durak vlyublennyy priglasit na kruzhku chaya
Zlaya vsled krichit zhena, svoy brak spasaya
V nem golos sovesti sozhret lyubov’ glukhaya
Pod nezhnym plat’yem khvostov devyat’ u lisitsy
Svedut s uma, dorozhkoy v grob vedut resnitsy
Zhritsey strasti nazvana, lish’ edinitsy
Ostavshis’ v razume, ne mogut s ney smirit’sya
Slyshen vdaleke sobachiy voy
Okhota za lis’yey golovoy
Sverkayet v temnote oskal
On popal!
I v nore, gde ne dostanut psy
Tikhiy shepot ranenoy lisy
Proklinayet ta svoyu lyubov’
Yarkiy moy svet, skazhi lyubish’ ili net
Ya toboy byla p’yana, no doma zhdet tebya ona
Moyu taynu vsem otkryl, gnev moy tebya pogubil
Mest’yu zhit’ mne do kontsa, polyubila ya lzhetsa
De jacht op de vos
Ver weg, in dat land, waar de zon opkomt
In de vroege ochtend zal mijn lief niet meer ontwaken
De rode rivier glinstert, de vos lacht
Laat het verhaal met de oostenwind meevoeren
Bron
In de vergeten stad woonde een meisje
De grote samoerai kan van liefde niet slapen
De gezichten branden van hebzucht. Hoe kan je niet verliefd worden?
Maar in de sluwe meisjesogen schuilt een nachtmerrie
Ren niet achter haar aan, domkop
Alleen de lijken volgen haar sporen
In je tanden sterker dan metaal
Je bent gepakt!
Ze loopt over straat, schommelt met haar heupen
De verliefde idioot nodigt uit voor een kopje thee
De boze vrouw schreeuwt achteraan, haar huwelijk redend
In hem verslindt de stem van het geweten de doofheid van de liefde
Onder de zachte jurk heeft de vos negen staarten
Ze worden gek, de wimpers leiden naar het graf
De passie wordt genoemd, slechts eenheid
Overgebleven in de geest, kunnen ze zich niet met haar verzoenen
In de verte klinkt de blaf van een hond
De jacht op de vos is begonnen
In de duisternis glinstert een grijns
Hij is gepakt!
En in het hol, waar de honden niet kunnen komen
De stille fluistering van de gewonde vos
Vervloekt haar liefde
Mijn heldere licht, zeg me of je van me houdt of niet
Ik was dronken van jou, maar thuis wacht ze op je
Ik heb mijn geheim aan iedereen onthuld, mijn woede heeft je verwoest
Met wraak moet ik leven tot het einde, ik heb de leugen lief.