Sora Rosa
A Sora Rosa me ne vado via,
ciò er core a pezzi pe'lla vergogna,
de questa terra che nu mm'aiuta mai
de questa gente che te sputa n'faccia,
che nun'ha mai preso na farce in mano,
che se distingue pe na cravatta.
Me ne vojo annà da sto paese marcio,
che cià li bbuchi ar posto der cervello,
che vò magnà sull'ossa de chi soffre,
che pensa solo ar posto che po' perde.
Ciavemo forza e voja più de tutti
Annamo là dove ce stanno i morti,
anche se semo du ossa de prosciutti
ce vedrà chi cià li occhioni sani
che ce dirà: "venite giù all'inferno
armeno ciavrete er foco pell'inverno".
Si ciai un core, tu me poi capì
si ciai n'amore, tu me poi seguì
che ce ne frega si nun contamo gnente
se semo sotto li calli della ggente.
Sai che ti dico, io mo' me butto ar fiume,
così finisco de campà sta vita
che a poco a poco m'ha 'succato l'occhi
più delle pene de stana immortale.
Annamo via, tenemose pe'mano,
c'è solo questo de vero pe'chi spera,
che forse un giorno chi magna troppo adesso
possa sputà le ossa che so' sante.
Sora Rosa
A Sora Rosa me voy de aquí,
con el corazón destrozado por la vergüenza,
de esta tierra que nunca me ayuda,
de esta gente que te escupe en la cara,
que nunca ha tomado una herramienta en la mano,
que se distingue por una corbata.
Quiero irme de este país podrido,
que tiene agujeros en lugar de cerebro,
que quiere comerse a costa de los que sufren,
que solo piensa en lo que puede perder.
Tenemos más fuerza y ganas que todos,
vamos hacia donde están los muertos,
incluso si somos dos huesos de jamón,
verán quienes tienen los ojos sanos,
que nos dirán: 'vengan al infierno,
al menos tendrán fuego para el invierno'.
Si tienes un corazón, podrás entenderme,
si tienes amor, podrás seguirme,
¿a quién le importa si no contamos con nada,
si estamos bajo las calles de la gente?
Sabes qué te digo, me lanzo al río,
así termino de vivir esta vida,
que poco a poco me ha secado los ojos,
más que los dolores de una eterna espera.
Vámonos, tomémonos de la mano,
es lo único verdadero para quienes esperan,
que quizás un día quien come demasiado ahora,
pueda escupir los huesos que son sagrados.