Hoe moet ik het de stad vertellen
Het uitzicht van de brug is prachtig
het water stroomt in golvend groen
en in het zonlicht heerst almachtig
de kerk toren net als toen
Een meeuw zoekt vissen in het water
de stagen gieren hoog en wrang
hier stond ik naast je met een kater
en nu vandaag ga ik jouw gang
Hoe moet ik het de stad vertellen
met stille trom of hoorngeschal
hoe moet ik het de stad vertellen
dat jij niet meer komen zal
Dat jij nooit meer langs de boten
dat jij nooit meer in de kroeg
dat jij nooit meer aangeschoten
dat jij nooit meer 's ochtends vroeg
Dat jij nooit meer met een glimlach
dat jij nooit meer op het plein
dat jij nooit meer op een dinsdag
dat jij nooit meer hier zal zijn
De schemer is een vreemde trooster
en komt met drank in het café
hier zit ik losgelaten prooster
en drink vanavond maar voor twee
Buiten wachten mij de stenen
van deze stad mijn zoet gevang
door rossig licht zo warm beschenen
en ja vannacht ga ik jouw gang
Hoe moet ik het de stad vertellen
met stille trom of hoorngeschal
hoe moet ik het de stad vertellen
dat jij niet meer komen zal
Dat jij nooit meer langs de boten
dat jij nooit meer in de kroeg
dat jij nooit meer aangeschoten
dat jij nooit meer 's ochtends vroeg
Dat jij nooit meer met een glimlach
dat jij nooit meer op het plein
dat jij nooit meer op een dinsdag
dat jij nooit meer hier zal zijn
Maar de stad heeft mij niet verlaten
ze is mij onvoorwaardelijk trouw
ze koestert me in al haar straten
en zie ik haar dan zie ik jou
¿Cómo debo decírselo a la ciudad?
La vista desde el puente es hermosa
el agua fluye en verde ondulante
y en la luz del sol reina todopoderosa
la torre de la iglesia como antes
Una gaviota busca peces en el agua
las cuerdas chirrían alto y amargas
aquí estuve a tu lado con resaca
y hoy seguiré tu camino
¿Cómo debo decírselo a la ciudad?
con discreción o con trompetas
¿cómo debo decírselo a la ciudad?
que ya no vendrás más
Que nunca más pasearás por los barcos
que nunca más estarás en el bar
que nunca más estarás ebrio
que nunca más temprano por la mañana
Que nunca más con una sonrisa
que nunca más en la plaza
que nunca más un martes
que nunca más estarás aquí
El crepúsculo es un extraño consuelo
y viene con bebida en el café
aquí estoy brindando solo
y esta noche beberé por dos
Afuera me esperan las piedras
de esta ciudad mi dulce prisión
bañadas por una luz rojiza tan cálida
y sí, esta noche seguiré tu camino
¿Cómo debo decírselo a la ciudad?
con discreción o con trompetas
¿cómo debo decírselo a la ciudad?
que ya no vendrás más
Que nunca más pasearás por los barcos
que nunca más estarás en el bar
que nunca más estarás ebrio
que nunca más temprano por la mañana
Que nunca más con una sonrisa
que nunca más en la plaza
que nunca más un martes
que nunca más estarás aquí
Pero la ciudad no me ha abandonado
es leal a mí incondicionalmente
me acoge en todas sus calles
cuando la veo, te veo a ti