Hoogtevrees in Babylon
ze zeiden: bouw een toren
tot aan de hemelpoort
laat niemand ervan horen
en spreek daarbij geen woord
de noten waren mijn stenen
de melodie was mijn cement
je bouwt tenslotte met datgene
waarmee je gezegend bent
priesters die me zagen
zegenden mijn werk
ik had niets te klagen
ze baden voor me in hun kerk
ik schreef in kalk: weet iemand
tot hoever ik moet gaan
ze zeiden: dat weet niemand
't is ergens bovenaan
ik zweeg in alle talen
en bouwde immer voort
zou ik het kunnen halen
tot aan de hemelpoort?
Paul Simon was degene
die vroeg waar ik mee bezig was
hij gaf me een paar stenen
en ging liggen in het gras
hij zei: wordt dit de hoogste toren
door mensenhand gemaakt
dan weet je van tevoren
dat je wordt afgekraakt
hooggegrepen zinnen
theatrale melodie
het lijkt heel wat daarbinnen
maar het blijkt een parodie
achttien trage kraaien
vlogen cirkels boven ons hoofd
je moet de leugen niet verdraaien
of je wordt niet meer geloofd
ik zweeg in alle talen
en bouwde immer voort
zou ik het kunnen halen
tot aan de hemelpoort?
mijn moeder schuifelde nader:
ik heb ervan gehoord
je wilt naar God de Vader
achter de hemelpoort
ik hoop dat het niet waar is
zoiets is te profaan
maar laat me weten als het klaar is
want alleen laat ik je niet gaan
ik metselde mijn muren
duizend stenen in het rond
het kon niet lang meer duren
tot ik in de wolken stond
mijn moeder kon ik niet meer horen
Paul Simon schudde 't hoofd
ik dacht: je moet je niet laten storen
door wie niet in je gelooft
ik zweeg in alle talen
en bouwde immer voort
zou ik het kunnen halen
tot aan de hemelpoort?
de nacht begon te vallen
met sterren om me heen
de toren werd al smaller
want ik had te weinig steen
ik voelde dat ik niet verder kon
op dit godverlaten uur
beneden me lag Babylon
als glanzend zacht glazuur
ik besloot mijn werk te staken
het werd een hopeloos karwei
het had met godsvrucht iets te maken
maar er kwam nog wat anders bij
de toren hoefde niet vanaf de grond
tot de hemelpoort te reiken
maar ik wilde wel wanneer ik boven stond
nog naar beneden durven kijken
ik schreeuwde: ik ga 't niet halen
maar ik werd niet gehoord
men zweeg in alle talen
beneden in het Land van Baäl
en achter de hemelpoort
Vértigo en Babilonia
me dijeron: construye una torre
hasta la puerta del cielo
que nadie se entere de ello
y no digas ni una palabra
las notas eran mis piedras
la melodía era mi cemento
al final construyes con aquello
con lo que has sido bendecido
sacerdotes que me veían
bendecían mi trabajo
no tenía nada de qué quejarme
rezaban por mí en su iglesia
escribí en cal: ¿alguien sabe
cuán alto debo llegar?
me dijeron: eso nadie lo sabe
está en algún lugar en lo alto
callé en todos los idiomas
y seguí construyendo
¿podría lograrlo
hasta la puerta del cielo?
Paul Simon fue quien
preguntó qué estaba haciendo
me dio unas cuantas piedras
y se acostó en el pasto
dijo: ¿será esta la torre más alta
hecha por mano humana?
entonces sabes de antemano
que serás criticado
frases ambiciosas
melodía teatral
parece grandioso adentro
pero resulta ser una parodia
dieciocho cuervos lentos
volaban en círculos sobre nuestras cabezas
deberías no torcer la mentira
o ya no serás creído
callé en todos los idiomas
y seguí construyendo
¿podría lograrlo
hasta la puerta del cielo?
mi madre se acercó
he escuchado acerca de ello
quieres llegar a Dios Padre
tras la puerta del cielo
espero que no sea cierto
algo así es demasiado profano
pero avísame cuando esté listo
porque no te dejaré ir solo
construí mis muros
mil piedras alrededor
no faltaba mucho tiempo
hasta que estuviera entre las nubes
ya no podía escuchar a mi madre
Paul Simon sacudió la cabeza
pensé: no debes dejarte influenciar
por aquellos que no creen en ti
callé en todos los idiomas
y seguí construyendo
¿podría lograrlo
hasta la puerta del cielo?
la noche comenzó a caer
con estrellas a mi alrededor
la torre se estrechaba
porque me faltaban piedras
sentí que no podía seguir
en esta hora desolada
debajo de mí estaba Babilonia
como un suave y brillante esmalte
decidí detener mi trabajo
se volvió una tarea desesperada
tenía algo de devoción
pero había algo más
la torre no necesitaba llegar
desde el suelo hasta la puerta del cielo
pero quería poder, cuando estuviera arriba
mirar hacia abajo
grité: no lo lograré
pero no fui escuchado
todos callaron en todos los idiomas
abajo en la Tierra de Baal
y tras la puerta del cielo