Lage landen
liggend op mijn rug
in het gras van Maas en Waal
kijkend naar de wolken
die langzaam overdrijven
één heeft het gezicht
van het allereerste meisje
lieve Inge Blaauw
ik wil altijd bij je blijven
liggend op mijn rug
in het gras der Lage Landen
kijkend naar de wolken
in hun trage glijvlucht
als de gebolde zeilen
van Bontekoe en De Ruyter
schepen vol met specerijen,
zilver en eerzucht
Lage Landen
Lage Landen
melk en honing, overvloed
en ineengeslagen handen
grootgebracht met Neerlands bloed
liggend op mijn rug
in het gras van Maas en Waal
zie ik de wolken schuimen
als de golven van de zee
de duinen en de dijken
die een weerloos volk beschermen
zijn veiliger dan 't gebed
van pastoor en dominee
liggend op mijn rug
in het gras der Lage Landen
kijkend naar de wolken
als trage wieken van een molen
ik zie de zakken meel en graan
in metershoge stapels
waarachter eens in oorlogstijd
de mensen zich verscholen
Lage Landen
Lage Landen
melk en honing, overvloed
en ineengeslagen handen
grootgebracht met Neerlands bloed
liggend op mijn rug
in het gras van Maas en Waal
hagelwitte wolken
aan een maandagmorgenwaslijn
ze zien er veelbelovend uit
en drijven vredig over
wat zouden dan opeens
die regendruppels in het gras zijn
liggend op mijn rug
in het gras der Lage Landen
zie ik een dikke grijze deken
van Delfzijl tot aan Veere
ik zie nauwelijks verschil
de gewenning is begonnen
er drijven regenwolken mee
als wolven in schaapskleren
Lage Landen
Lage Landen
melk en honing, overvloed
en ineengeslagen handen
grootgebracht met Neerlands bloed
liggend op mijn rug
in het gras der Lage Landen
zie ik donkergrijze wolken
en grilliger van vorm
één dreigt vol moordzucht
een andere ontbloot zijn tanden
ze hangen roerloos boven me
in de stilte voor de storm
Lage Landen
Lage Landen
melk en honing, overvloed
uit ineengeslagen handen
vloeit steeds vaker Neerlands bloed
Tierras bajas
acostado en mi espalda
en el pasto de Maas y Waal
mirando las nubes
que lentamente se desplazan
una tiene el rostro
del primer amor
querida Inge Blaauw
siempre quiero estar contigo
acostado en mi espalda
en el pasto de las Tierras Bajas
mirando las nubes
en su lento vuelo
como las velas hinchadas
de Bontekoe y De Ruyter
barcos llenos de especias,
plata y ambición
Tierras Bajas
Tierras Bajas
leche y miel, abundancia
y manos unidas
cultivado con sangre neerlandesa
acostado en mi espalda
en el pasto de Maas y Waal
veo las nubes espumosas
como las olas del mar
las dunas y los diques
que protegen a un pueblo indefenso
son más seguros que la oración
del cura y el pastor
acostado en mi espalda
en el pasto de las Tierras Bajas
mirando las nubes
como las aspas lentas de un molino
veo los sacos de harina y grano
apilados metros de altura
detrás de los cuales una vez en tiempos de guerra
la gente se escondía
Tierras Bajas
Tierras Bajas
leche y miel, abundancia
y manos unidas
cultivado con sangre neerlandesa
acostado en mi espalda
en el pasto de Maas y Waal
nubes blancas como el granizo
en un tendedero de lunes por la mañana
parecen prometedoras
y flotan pacíficamente
¿qué serán entonces
esas gotas de lluvia en el pasto?
acostado en mi espalda
en el pasto de las Tierras Bajas
veo una gruesa manta gris
de Delfzijl a Veere
apenas veo diferencia
la costumbre ha comenzado
las nubes de lluvia flotan
como lobos con piel de oveja
Tierras Bajas
Tierras Bajas
leche y miel, abundancia
y manos unidas
cultivado con sangre neerlandesa
acostado en mi espalda
en el pasto de las Tierras Bajas
veo nubes gris oscuro
y más caprichosas en forma
una amenaza con sed de sangre
otra muestra sus dientes
cuelgan inmóviles sobre mí
en el silencio antes de la tormenta
Tierras Bajas
Tierras Bajas
leche y miel, abundancia
de manos unidas
fluye cada vez más la sangre neerlandesa