Tegenland
In oude Kathedralen, van Gotisch glas gebouwd
Liggen dooie Kardinalen hun vriendinnen te beminnen
In steen en brons en goud.
En wijze uilen dalen er neer zo grijs als lood
Met de echo van verhalen die de vorsten hen vertellen
Nog eeuwen na hun dood
Zal ik blijven of verder gaan
Ik trek mijn bonte jas met bellen aan
M'n schelpen hoed, m'n staf ter hand
Zooohoohoohoooo wandel ik de tegenland
In morgen nevens groeien, uit kratermeren koud,
Suikerlelies die gaan bloeien stijgend onder orgeltonen
Een klokkenspel van goud
De wind waait uit het zuiden zodat je 't horen kunt
En het verre hoge luiden in het in het sneeuwwit blijft hangen
Wat ruikt naar pepermunt
Zal ik blijven of verder gaan
Ik trek mijn bonte jas met bellen aan
M'n schelpen hoed, m'n staf ter hand
Zooohoohoohoooo wandel ik de tegenland
Ver boven alle dalen, en nevelbergen hoog
Hoger dan de zonnestralen zal ik stijgen met mijn dromen
Langs de glazen regenboog
Het zal me toch wel lukken, aan het einde van de reis
Om de gele maan te plukken, zal hij naar bananen smaken
Of naar vanille ijs
**wij wensen alle luisteraars een zalig nieuwjaar**
Zal ik blijven of verder gaan
Ik trek mijn bonte jas met bellen aan
M'n schelpen hoed, m'n staf ter hand
Zooohoohoohoooo wandel ik de tegenland
Zooohoohoohoooo wandel ik de tegenland
Contratierra
En antiguas catedrales, construidas de vidrio gótico
Yacen cardenales muertos amando a sus amigas
En piedra, bronce y oro.
Y sabias lechuzas descienden tan grises como el plomo
Con el eco de historias que los reyes les cuentan
Aún siglos después de su muerte.
¿Debo quedarme o seguir adelante?
Me pongo mi abrigo de colores con campanillas
Mi sombrero de conchas, mi bastón en mano
Asíííííí camino hacia la contratierra.
En mañanas que crecen junto a cráteres fríos,
Lirios de azúcar que florecen ascendiendo bajo tonos de órgano
Un carrillón de oro.
El viento sopla desde el sur para que puedas escucharlo
Y el lejano tintineo alto en el blanco de la nieve
Que huele a menta.
¿Debo quedarme o seguir adelante?
Me pongo mi abrigo de colores con campanillas
Mi sombrero de conchas, mi bastón en mano
Asíííííí camino hacia la contratierra.
Muy por encima de todos los valles y altas montañas de niebla
Más alto que los rayos del sol, ascenderé con mis sueños
Junto al arcoíris de cristal.
De todas formas lo lograré, al final del viaje
Para recoger la luna amarilla, ¿sabrá a plátano?
O a helado de vainilla.
**Deseamos a todos los oyentes un feliz año nuevo**
¿Debo quedarme o seguir adelante?
Me pongo mi abrigo de colores con campanillas
Mi sombrero de conchas, mi bastón en mano
Asíííííí camino hacia la contratierra.
Asíííííí camino hacia la contratierra.