395px

Miedo a las alturas

Boudewijn De Groot

Hoogtevrees

Niemand te zien
De straat lag verlaten
Ik liep er alleen en speelde gitaar
Misschien klinkt het vreemd
Ik moest componeren
En buiten was niemand
Daarom deed ik het daar
Maar juist door de stilte kon iedereen het horen
Ze gingen me voor
Ik was niet meer alleen
Ze waren heel aardig
Zelfs wat onderdanig
En liepen te luisteren
Wat prachtig, zei er een
Ik werd vergeleken met de groten der aarde
Ze zeiden ook dat het op Paul Simon leek
Eerst was ik verrast
Toen begon het te hinderen
Maar niemand nam aanstoot hoe traag ik ook keek
Toen zag ik de trap
Een wenteltrap naar boven
En ik dacht "die neem ik"
Ik moet naar de top
En terwijl ik maar doorging met componeren
Gevolgd door een groepje besteeg ik de trap
En iedereen zuchtte, wat is het toch schitterend
Op iedere trede speelt ie een nieuw akkoord
En hoe goedbedoeld ook
Ik wilde alleen zijn
Maar werd afgeleid bij ieder woord
Ik ging snel naar boven terwijl ik bleef spelen
Maar ze bleven me volgen
Een krankzinnige race
Ik keek naar beneden en dacht "ik moet stoppen"
Straks val ik te pletter
Ik had hoogtevrees
Zo gingen we verder
Het publiek en de zanger
Betrapt bij het schrijven van nieuw repertoir
De trap ging steeds hoger en had vele bochten
Maar niemand werd moe en liet zich af
En boven gekomen zag ik tafels en stoelen
Wit en heel sierlijk op een heel grauw terras
En over de rand
Ver in de diepte
Zag ik bossen en velden
Alles wat eerst nog was
Genietend van de zon zaten deftige mensen
Als op een receptie voor de koningin
Maar niemand zei iets
Ze glimlachten vriendelijk
Er roerde de zalige Tommy Cat
Mij moeder zei "oh is het niet fantastisch
Zoveel akkoorden in 1 enkel lied"
Ik kreeg het er warm van en dacht "ook dat nog"
Toen zei ik "he luister, zo gaat het niet
Als jullie hier blijven ga ik naar beneden
Het plan kwam door aardig, maar heel zelfbewust
Ik ga door met schrijven maar dan in m'n eentje
Dus ik ga naar beneden want daar heb ik rust"
Ze knikten begrijpend
Maar tot m'n wanhoop
Stond iedereen op
En liep naar de trap
Ik besloot toen te blijven
En alleen gelaten
Kwam de rust weer terug
Viel de hoogtevrees van me af

Miedo a las alturas

Nadie a la vista
La calle estaba desierta
Caminaba solo y tocaba la guitarra
Quizás suene extraño
Tenía que componer
Y afuera no había nadie
Por eso lo hice ahí
Pero justo por el silencio todos podían escucharlo
Me seguían
Ya no estaba solo
Fueron muy amables
Incluso un poco sumisos
Y se quedaron escuchando
Qué maravilloso, dijo uno
Me compararon con los grandes de la tierra
También dijeron que se parecía a Paul Simon
Al principio me sorprendí
Luego empezó a molestarme
Pero nadie se ofendió, por más lento que mirara
Entonces vi la escalera
Una escalera de caracol hacia arriba
Y pensé 'la tomaré'
Tengo que llegar a la cima
Y mientras seguía componiendo
Seguido por un grupo, subí la escalera
Y todos suspiraron, qué maravilla
En cada escalón tocaba un nuevo acorde
Y aunque bien intencionados
Quería estar solo
Pero me distraían con cada palabra
Subí rápido mientras seguía tocando
Pero me seguían
Una carrera loca
Miré hacia abajo y pensé 'debo parar'
Podría caer y hacerme pedazos
Tenía miedo a las alturas
Así seguimos
El público y el cantante
Atrapados escribiendo nuevo repertorio
La escalera seguía subiendo y tenía muchas curvas
Pero nadie se cansaba y se detenía
Y al llegar arriba vi mesas y sillas
Blancas y muy elegantes en una terraza muy gris
Y al borde
Muy abajo
Vi bosques y campos
Todo lo que antes era
Disfrutando del sol estaban personas distinguidas
Como en una recepción para la reina
Pero nadie dijo nada
Sonreían amablemente
Se movía el encantador Tommy Cat
Mi madre dijo 'oh, ¿no es fantástico
Tantos acordes en una sola canción?'
Me puse nervioso y pensé 'esto no puede ser'
Entonces dije 'oye, así no funciona
Si se quedan aquí, bajaré
El plan sonaba amable, pero muy seguro de sí mismo
Seguiré escribiendo, pero solo
Así que bajaré porque ahí tengo paz'
Asintieron comprendiendo
Pero para mi desesperación
Todos se levantaron
Y fueron hacia la escalera
Decidí quedarme entonces
Y quedándome solo
La calma regresó
El miedo a las alturas se fue de mí