De blauwe uren
Nu jij niet meer kunt schrijven
moet ik het zelf maar leren:
er komen andere tijden
iets anders weet ik niet
Nu jij niet in de buurt bent
moet ik het zelf proberen:
en onder de groene hemel
iets anders weet ik niet
Nu jij me hebt verlaten
zoek ik mijn eigen veren:
het album met de plaatjes
iets anders weet ik niet
Duizend melodieën schrijven
ik doe het zonder pijn
maar duizend mooie woorden
hoe wijs moet je dan zijn
Nu jij niet meer bij mij bent
zou ik je willen eren:
vaarwel misschien tot ziens
iets anders weet ik niet
Nu jij voor altijd weg bent
en rust in koele meren
denk ik: verdronken vlinder
iets anders weet ik niet
Dit zijn de blauwe uren
de schemer duurt nog kort
vanavond gaan we slapen
kijken hoe het morgen wordt
Nu jij niet meer kan schrijven
moet ik het zelf proberen:
nu jij niet meer kan schrijven
mijn God...dit is een lied
Las horas azules
Ahora que ya no puedes escribir
debo aprender por mí mismo:
viene otro tiempo
no sé nada más
Ahora que no estás cerca
debo intentarlo por mí mismo:
y bajo el cielo verde
no sé nada más
Ahora que me has dejado
busco mis propias plumas:
el álbum con las imágenes
no sé nada más
Escribir mil melodías
lo hago sin dolor
pero mil palabras hermosas
cuán sabio debes ser entonces
Ahora que ya no estás conmigo
quisiera honrarte:
adiós quizás hasta luego
no sé nada más
Ahora que te has ido para siempre
y descansas en frescos lagos
pienso: mariposa ahogada
no sé nada más
Estas son las horas azules
el crepúsculo dura poco
esta noche nos iremos a dormir
veremos qué depara el mañana
Ahora que ya no puedes escribir
debo intentarlo por mí mismo:
ahora que ya no puedes escribir
Dios mío... esto es una canción
Escrita por: Boudewijn de Groot