De roos
Ik heb een lange reis gemaakt
En nu ik halverwege ben
Moet ik de weg zijn kwijtgeraakt
In het donker woud dat ik niet ken
Daar voor me steken op een muur
Gebroken scherven glas omhoog
Van flessen, ooit gevuld met wijn
Het is wel een bitter lot zo droog
En zo vijandig scherp te zijn
Er is een deur die openstaat
Ik ga er in een droom doorheen
Een pad door groene tuinen gaat
Als in een doolhof nergens heen
Bij vijvers stil en bodemloos
In het midden van een scherpe ring
Van doorns onmeedogenloos
Bloeit in de groene schemering
De roos, de rode roos
Nooit was een geur zo zoet
En nooit een huid zo zacht
En nooit zo rood
De druppels bloed
In het groene gras die nacht
La rosa
He realizado un largo viaje
Y ahora que estoy a mitad de camino
Debo haber perdido el rumbo
En el oscuro bosque que no conozco
Allí frente a mí, en una pared
Fragmentos rotos de vidrio se alzan
De botellas, alguna vez llenas de vino
Es un destino amargo y seco
Y tan hostilmente afilado
Hay una puerta abierta
Entro en un sueño a través de ella
Un camino atraviesa jardines verdes
Como en un laberinto que no lleva a ninguna parte
Junto a estanques silenciosos y sin fondo
En medio de un anillo afilado
De espinas despiadadas
Florece en el verde crepúsculo
La rosa, la rosa roja
Nunca fue un aroma tan dulce
Y nunca una piel tan suave
Y nunca tan roja
Las gotas de sangre
En la hierba verde esa noche
Escrita por: Boudewijn de Groot / Lennaert H. Nijgh