De zwembadpas
Hij zat altijd op het pleintje
bij ons voor de deur
Met zijn veel te harde stem
en zijn penetrante geur
En maar protesteren
tegen dit redeloos bestaan
En dat als wij achter de ramen
niet snel tot inkeer kwamen
de wereld zou vergaan
De kinderen speelden door
ze waren zijn geschreeuw gewoon
En wie hem wilde redden
kon rekenen op zijn hoon
Ik voelde medelijden met die moedeloze man
Toen ik op een winterdag
die zwerver zitten zag
was het eerste wat ik dacht:
die ken ik ergens van
Hij was een oude junkie
Al heel lang aan de dope
vol mooie levensdromen
als hij langs de gevels sloop
Uit een jongensboek gelopen en
maatschappelijk ontspoord
Als hij op zoek was naar een dealer
zat de duivel op zijn hielen
tot hij had gescoord
Eens liep hij de stad uit
hunkerend naar een nieuw bestaan
Hij dacht: als ik het anders wil
dan moet ik hier vandaan
Maar bij de brug gekomen zag hij de horizon
aan de lege overkant
aan het einde van het land
en door heimwee overmand
keerde hij weer om
(REFREIN)
In de zwembadpas
de benen nauwelijks zichtbaar
onder een lange regenjas
ietsje door de knieën
als zonder latten skiën
zo was de zwembadpas
Kees heette onze zwerver
Hij had een groot verdriet
Rosita was zijn liefde
maar die moest hem niet
Ik kende hem van vroeger
wij zaten in dezelfde klas
Toen was hij al een buitenbeentje
hij liep meestal in z'n eentje
in de zwembadpas
We hebben hem begraven
op een warme dag in mei
Er was geen mens in tranen
en er was niemand die iets zei
Omdat ik wil bewaren
Hoe Kees als jongen was
loop ik als het effe gaat
en ik niemand zie op straat
Als ik 's nachts de hond uitlaat
in de zwembadpas
(REFREIN)
Ik loop als enige op straat
een beetje uit de maat
Niet in het gareel of in de rij
Iets door de knieën net als hij
in de zwembadpas
(REFREIN)
(2x)
El paso de la piscina
Siempre estaba en la plaza
frente a nuestra puerta
Con su voz demasiado fuerte
y su olor penetrante
Y protestando
contra esta existencia sin sentido
Y que si no nos arrepentíamos pronto
mirando por las ventanas
el mundo se acabaría
Los niños seguían jugando
estaban acostumbrados a sus gritos
Y quien quisiera salvarlo
podía esperar su burla
Sentí compasión por ese hombre desesperado
Cuando en un día de invierno
vi a ese vagabundo sentado
lo primero que pensé fue:
lo conozco de algún lado
Era un viejo drogadicto
Desde hace mucho tiempo en la droga
con hermosos sueños de vida
mientras se deslizaba por las paredes
Salido de un libro infantil y
desviado socialmente
Cuando buscaba a un traficante
el diablo lo perseguía
hasta que conseguía su dosis
Una vez salió de la ciudad
anhelando una nueva vida
Pensó: si quiero algo diferente
debo irme de aquí
Pero al llegar al puente vio el horizonte
al otro lado vacío
al final del país
y abrumado por la nostalgia
volvió sobre sus pasos
(CORO)
En el paso de la piscina
las piernas apenas visibles
debajo de un largo impermeable
un poco flexionadas
como esquiar sin bastones
así era el paso de la piscina
Nuestro vagabundo se llamaba Kees
Tenía una gran tristeza
Rosita era su amor
pero ella no lo quería
Lo conocía de antes
íbamos en la misma clase
Entonces ya era un marginado
caminaba generalmente solo
en el paso de la piscina
Lo enterramos
en un cálido día de mayo
No hubo lágrimas
y nadie dijo nada
Porque quiero recordar
cómo era Kees de niño
caminar cuando puedo
y no veo a nadie en la calle
Cuando saco al perro por la noche
en el paso de la piscina
(CORO)
Caminando solo por la calle
un poco fuera de ritmo
No en fila o en línea
Un poco flexionado como él
en el paso de la piscina
(CORO)
(2x)
Escrita por: Boudewijn de Groot / Freek De Jonge