395px

Hilos

Boudewijn De Groot

Draden

Nooit meer slapen
Er gaat te veel om in je hoofd
Nooit meer rust
Gezichten door elkaar
In verwarring en in angst

Nooit meer alleen zijn
Altijd die beelden hoe het was
In de jungle, in de dorpen
Op het land, in de steden
En aan de rand van de afgrond

Nooit meer stilte
Er komt geen einde aan de pijn
Nooit meer geloof
Er is niemand die het voelt
De verspilling en de spijt

Nooit meer dezelfde
Want je bleef steken in de tijd
In de jungle, in de dorpen
Op het land, in de steden
En aan de rand van de afgrond

Nergens is het veilig meer
Behalve in het huis
Nog steeds een vijand
En hij volgt het spoor
Je wilt maar een ding doen
Loop door alle kamers
Verbreek elke verbinding
Snijd alle draden door

Nooit meer slapen
De oorlog is voorbij en toch
Nooit meer rust
De afstand was te groot
En je hebt het geprobeerd

Nooit meer alleen zijn
Je hebt toen je wereld gecreeerd
In de jungle, in de dorpen
Op het land, in de steden
En aan de rand van de afgrond

Hilos

Nunca más dormir
Hay demasiado en tu cabeza
Nunca más tranquilidad
Rostros confundidos
En confusión y miedo

Nunca más estar solo
Siempre esas imágenes de cómo era
En la selva, en los pueblos
En el campo, en las ciudades
Y al borde del abismo

Nunca más silencio
No hay fin al dolor
Nunca más fe
No hay nadie que lo sienta
El derroche y el arrepentimiento

Nunca más el mismo
Porque te quedaste atrapado en el tiempo
En la selva, en los pueblos
En el campo, en las ciudades
Y al borde del abismo

Ningún lugar es seguro
Excepto en la casa
Todavía un enemigo
Y sigue el rastro
Solo quieres hacer una cosa
Recorre todas las habitaciones
Rompe cada conexión
Corta todos los hilos

Nunca más dormir
La guerra ha terminado y aún así
Nunca más tranquilidad
La distancia era demasiado grande
Y lo intentaste

Nunca más estar solo
Entonces creaste tu mundo
En la selva, en los pueblos
En el campo, en las ciudades
Y al borde del abismo

Escrita por: