Eeuwige jeugd
Ooit liep m'n vader in de lente met mij naar 't kleine meer
Hij liet me in 't water kijken, ik zag mezelf als oude heer
De zomer vloog voorbij, m'n ogen traanden van de pijn
Want een kind kan nog niet weten wat waterrimpelingen zijn
Toen de herfst begon te razen liep ik alleen naar 't kleine meer
Bekeek mezelf in 't wilde water en zag m'n jongenstrekken weer
Wie weet dat zo'n rimp'ling 't gevolg is van de wind
Die kan in de spiegel kijken, en dan zichzelf weer zien als kind
Eeuwige jeugd is zonder spijt
Geen flauw benul van plaats of tijd
Er is alleen maar heden
Geen toekomst of verleden
Zolang men hunkert, eeuwige jeugd
Nu is 't wachten op de winter, niet alleen m'n haar wordt grijs
Ik zal naar 't kleine meer gaan om voet te zetten op 't ijs
't Water zal me dragen, tot 't winterweer verveelt
Dan zal ik zinken in de lente, verdrinken in m'n spiegelbeeld
Juventud eterna
Una vez mi padre caminó en primavera conmigo hacia el pequeño lago
Me hizo mirar en el agua, vi mi reflejo como un anciano
El verano pasó volando, mis ojos se llenaron de lágrimas por el dolor
Porque un niño aún no puede saber qué son las ondas en el agua
Cuando el otoño comenzó a rugir, caminé solo hacia el pequeño lago
Me vi en el agua salvaje y volví a ver mis rasgos de niño
Quién sabe que una arruga es el resultado del viento
Puede mirarse en el espejo y verse de nuevo como un niño
La juventud eterna es sin arrepentimientos
Sin idea alguna de lugar u hora
Solo existe el presente
Sin futuro ni pasado
Mientras uno anhele, juventud eterna
Ahora espero el invierno, no solo mi cabello se vuelve gris
Iría al pequeño lago para poner un pie en el hielo
El agua me sostendrá, hasta que el clima invernal aburra
Entonces me hundiré en la primavera, ahogándome en mi reflejo