Glazen stilte
De glazen koepel van de lucht is blauw
Zodat de blauwe zon verschiet
Het droge harde licht is blauw
En ook de parels van de dauw
Hoe lang zal ik hier moeten blijven
Ik kan niet weten wat ik wil
En onder mij verstijven
De glazen golven stil
Er luiden klokken in de blauwe lucht
Van blauwe sparren in het glazen ijs
Kristallen groeien langzaam verder dicht
Een mathematisch vergezicht
En om het glazen hek te sluiten
Komt Fahrenheit al uit zijn kot
Op sleutels van opaalglas fluiten
Van: Nader tot U, mijn God
Geel is de kleur die 'k nooit vergeet
Hier in de steppe van gegoten glas
Blauw is de vrucht die 'k moeizaam eet
De scherven smaken scherp en wreed
De droge stilte wordt steeds erger
Zodat ik vluchten moet
Want daar achter de glazen bergen
Ligt het land van vlees en bloed
Silencio de cristal
La cúpula de cristal del cielo es azul
Para que el sol azul se desvanezca
La luz seca y dura es azul
Y también las perlas del rocío
¿Cuánto tiempo debo quedarme aquí?
No puedo saber lo que quiero
Y debajo de mí se endurecen
Las olas de cristal en silencio
Suena campanas en el cielo azul
De abetos azules en el hielo de cristal
Los cristales crecen lentamente más cerca
Una vista matemática
Y para cerrar la cerca de cristal
Fahrenheit sale de su escondite
Silbando en llaves de vidrio de ópalo
De: Acércate a mí, mi Dios
Amarillo es el color que nunca olvido
Aquí en la estepa de vidrio fundido
Azul es la fruta que como con esfuerzo
Los fragmentos saben agudos y crueles
El silencio seco empeora cada vez más
Así que debo huir
Porque detrás de las montañas de cristal
Se encuentra la tierra de carne y sangre