When Daphne From Fair Phoebus Did Fly
When Daphne from fair Phoebus did fly,
the West wind most sweetly did blow in her face.
Her silken scarf scarce sheltered her eyes.
The god cried, O pity! and held her in chase.
Stay, nymph, stay, nymph, cried Apollo,
tarry, and turn thee, sweet nymph, stay,
lion or tiger, doth thee follow
turn thy fair eyes and look this way.
O turn, O pretty sweet
and let our red lips meet:
Pity, O Daphne, pity, pity,
pity, O Daphne, pity me
O turn, O pretty sweet
and let our red lips meet:
Pity, O Daphne, pity, pity,
pity, O Daphne, pity me.
Toen Daphne van de mooie Phoebus Vloog
Toen Daphne van de mooie Phoebus vloog,
blies de westenwind zoetjes in haar gezicht.
Haar zijden sjaal beschermde nauwelijks haar ogen.
De god riep, O heb medelijden! en achtervolgde haar.
Blijf, nimf, blijf, nimf, riep Apollo,
vertraag, en draai je om, zoete nimf, blijf,
leeuw of tijger, volgt jou in de schaduw,
draai je mooie ogen en kijk deze kant op.
O draai, o mooie schat
en laat onze rode lippen elkaar raken:
Heb medelijden, O Daphne, heb medelijden, heb medelijden,
heb medelijden, O Daphne, heb medelijden met mij.
O draai, o mooie schat
en laat onze rode lippen elkaar raken:
Heb medelijden, O Daphne, heb medelijden, heb medelijden,
heb medelijden, O Daphne, heb medelijden met mij.