Sete Estrelas
Eu sou a música da gente quando nua e crua
Escorro do nariz do pobre quando ele se assua
Sou Carolina na janela desejando a rua
Com a solitude eu ando acompanhado
Cada virtude minha é um pecado
Varejeira come lixo feito creme chantili
E que mistério tem aí?
E qual lição que eu aprendi?
Sou o cachorro na viela cobiçando a Lua
Sou o vermelho da donzela quando ela menstrua
O amassado na baixela feito com gazua
A solitude eu quis por companheira
Cada mentira minha é verdadeira
Trepadeira, borda folha feito ponto macramê
É um mistério de se ver
É uma lição para se aprender
Pior que a morte é desviver
Varejeira faz zoeira
No monturo do meu coração
Sete estrelas eu quisera
Sete vezes azuis sentinelas do meu violão
Eu canto a lágrima e o sal que o triste chora e sua
Eu sou a fome que há na santa quando ela jejua
O grito doido na garganta de uma cacatua
Com a solitude eu ando acompanhado
Cada virtude minha é um pecado
Varejeira come lixo feito creme chantili
E que mistério tem aí?
E qual lição que eu aprendi?
Sou a paixão que faz sequela quando pega e encrua
Eu sou o monstro da lagoa quando ele flutua
Se tu disser que é minha, eu digo que é a tua
A solitude eu quis por companheira
Cada mentira minha é verdadeira
Trepadeira borda folha feito ponto macramê
É um mistério de se ver
É uma lição pra se aprender
Pior que a morte é desviver
Trepadeira tece esteira
Nas paredes do meu coração
Sete estrelas benfazejas
Sete vezes irmãs sertanejas do meu violão
Zeven Sterren
Ik ben de muziek van ons, als we naakt en rauw zijn
Ik loop uit de neus van de arme als hij zich snuit
Ik ben Carolina bij het raam, verlangend naar de straat
Met de eenzaamheid ben ik gezelschap
Elke deugd van mij is een zonde
Vuilnisvlieg eet afval als slagroom
En wat voor mysterie zit daar?
En welke les heb ik geleerd?
Ik ben de hond in de steeg, verlangend naar de maan
Ik ben het rood van de maagd als ze ongesteld is
De deuk in de schaal gemaakt met een lockpick
De eenzaamheid wilde ik als gezelschap
Elke leugen van mij is waar
Klimplant, randblad als macramé
Het is een mysterie om te zien
Het is een les om te leren
Erger dan de dood is niet leven
Vuilnisvlieg maakt herrie
Op de hoop van mijn hart
Zeven sterren zou ik willen
Zeven keer blauwe wachters van mijn gitaar
Ik zing de traan en het zout dat de treurige huilt en zucht
Ik ben de honger die er is in de heilige als ze vast
De gekke schreeuw in de keel van een kaketoe
Met de eenzaamheid ben ik gezelschap
Elke deugd van mij is een zonde
Vuilnisvlieg eet afval als slagroom
En wat voor mysterie zit daar?
En welke les heb ik geleerd?
Ik ben de passie die littekens achterlaat als het grijpt en verstrikt
Ik ben het monster van de vijver als het drijft
Als jij zegt dat het van mij is, zeg ik dat het van jou is
De eenzaamheid wilde ik als gezelschap
Elke leugen van mij is waar
Klimplant, randblad als macramé
Het is een mysterie om te zien
Het is een les om te leren
Erger dan de dood is niet leven
Klimplant weeft een mat
Op de muren van mijn hart
Zeven zegenende sterren
Zeven keer zusterlijke boeren van mijn gitaar