Casa de Villa
Casa de Villa
(Guinga e Mauro Aguiar)
Um quintal
Um ponto de fuga, um final
De conto de fada, um serão
De arraia-miúda, um beiral
Miolo de pão
No vitral
Luz de assombração!
Um sarau no salão
Um rosal e um irmão são
O ardil
De um cisco no olho, um varal
E um cesto de sonhos ao léu
Um céu na gaveta: O postal
Com ar de museu
Um degrau
E o salto no breu!
Um feixe de sono por dentro do som
Um clarão!
E o mel do trovão, desigual
Tudo meu, pra lá do portão, se perdeu
Não faz mal no rol dos descuidos de Deus
Afinal
Está a conceder a um mortal a ilusão
De ver um chão de quintal
Um quintal
Um ponto de bala, um frontão
Da Casa de Villa, o portal
Um sinal de vida, um pregão
O habitual
Coração
E um ponto final
No gradil, um desvão
Um abril e um gentil cão
O anel
Da alma penada, a visão
O nó na garganta e o mornal
Da água-furtada, o ladrão
De mãos de algodão
Do local
E a palpitação!
Um gesto de susto, estátua de sal
Solidão
Num calmo verão cordial
Tudo meu
Pra cá do portão se guardou
Menos mal
No rol dos desmandos de Deus
Afinal
Está a conceder a um igual a ilusão
De ser um grão no quintal
Num pôr do sol crucial
Huis van Villa
Huis van Villa
(Guinga en Mauro Aguiar)
Een binnenplaats
Een vluchthaven, een einde
Van een sprookje, een avond
Van kleine beetjes, een overstek
Zachte korst
In het glas-in-lood
Licht van verschrikking!
Een salon met een bijeenkomst
Een rozenveld en een broer zijn
De truc
Van een stofje in het oog, een waslijn
En een mand vol dromen in de lucht
Een luchten in de lade: De ansichtkaart
Met museumlook
Een trede
En de sprong in het duister!
Een bundel van slaap door de geluiden heen
Een heldere flits!
En de honing van de donder, ongelijk
Alles van mij, daarachter de poort, is verloren
Geeft niet, in het lijstje van Gods nalatigheden
Toch
Geeft het een sterveling de illusie
Te zien een grond van de binnenplaats
Een binnenplaats
Een schot, een fronton
Van Huis van Villa, de poort
Een teken van leven, een roep
Het gebruikelijke
Hart
En een punt
Bij het hek, een spleet
Een april en een vriendelijke hond
De ring
Van de rusteloze ziel, de visie
De strik in de keel en de hinder
Van het diefje, de daken, de dader
Met handen van katoen
Van de plek
En de hartslag!
Een schrikgebaar, zout standbeeld
Eenzaamheid
In een rustige, hartelijke zomer
Alles van mij
Is achter de poort bewaard
Gelukkig maar
In het lijstje van Gods ongeregeldheden
Toch
Geeft het aan een gelijke de illusie
Een korreligheid te zijn op de binnenplaats
Bij een cruciale zonsondergang