Passos e Assovio
Depois que a noite entrou
Nada se escutou
Só passos na calçada
Alguém assoviou
E a noite apunhalou
O coração da madrugada
O sangue derramou
E a Lua desvairada
Dilacerou seu véu
Despiu no céu o seu cruel pudor
Depois que a noite entrou
Nada se escutou
Só passos na calçada
Alguém assoviou
E a noite apunhalou
O coração da madrugada
O sangue derramou
E a Lua desvairada
Dilacerou seu véu
Despiu no céu o seu cruel pudor
E um violão sangrento me arrancou de dentro
Uma aurora velada
E para o meu tormento
Se espalhou no vento uma canção de amor
A música pairou
E a Lua apaixonada
Chorava como eu
Sem ter ninguém dono do seu pudor
Stappen en Fluiten
Toen de nacht viel
Was er niets te horen
Alleen stappen op de stoep
Iemand fluit
En de nacht stak
Het hart van de ochtend neer
Het bloed vloeide
En de waanzinnige Maan
Scheurde haar sluier
Ontkleedde in de lucht haar wrede schaamte
Toen de nacht viel
Was er niets te horen
Alleen stappen op de stoep
Iemand fluit
En de nacht stak
Het hart van de ochtend neer
Het bloed vloeide
En de waanzinnige Maan
Scheurde haar sluier
Ontkleedde in de lucht haar wrede schaamte
En een bloederige gitaar trok me naar buiten
Een verhulde dageraad
En tot mijn verdriet
Verspreidde zich in de wind een liefdeslied
De muziek hing in de lucht
En de verliefde Maan
Huilde zoals ik
Zonder iemand die haar schaamte bezat