395px

Estos Caballos del Mundo (parte con Luiz Marenco)

Gujo Teixeira

Esses Cavalos do Mundo (part. Luiz Marenco)

Esses cavalos do mundo
Que a vida amansou por conta
Ainda fazem divisas
Quando um valente os monta
Pois cruzaram tempo e terra
E a história de ponta a ponta

Desde que o mundo era mundo
Já se montava a cavalo
Os bárbaros, os gauleses
Os reis, também os vassalos
Generais e imperadores
Fizeram pátria ao montá-los

Desde os mouros e cristãos
Pelas cruzadas guerreiras
Aos pingos mansos delgados
Pelas canchas de carreiras
Que se ganha e que se perde
Nas suas patas ligeiras

Desde Alexandre guerreiro
A um Martín Fierro andarilho
De Dom Quixote em seu baio
A Bonaparte e um tordilho
Que a vida encilha cavalos
Sem nunca sair do trilho

Vai desde o gato e o mancha
Nos rumos do continente
A um crioulo de respeito
Puxando a tropa na frente
Que tem sempre um de a cavalo
Na história da nossa gente

Desde os mansos do Negrinho
A um Tobiano Capincho
A um zaino cruzando um rio
Depois que findou um bochincho
Que tem sempre um pingo bueno
Tendo um clarim no relincho

Desde Bento e Gumercindo
Nos quatro esteios firmados
Que a história conta peleias
De homens que, bem montados
Sustentaram as fronteiras
E a honra do nosso estado

Vai desde Florêncio Guerra
A Blau Nunes, um campeiro
De Gaudêncio Sete Luas
A Tio Lautério, o tropeiro
Que se vive e que se morre
Tendo um pingo por parceiro

Estos Caballos del Mundo (parte con Luiz Marenco)

Estos caballos del mundo
Que la vida domó por cuenta
Aún marcan límites
Cuando un valiente los monta
Pues cruzaron tiempo y tierra
Y la historia de punta a punta

Desde que el mundo era mundo
Ya se montaba a caballo
Los bárbaros, los galos
Los reyes, también los vasallos
Generales e emperadores
Hicieron patria al montarlos

Desde los moros y cristianos
Por las cruzadas guerreras
A los caballos mansos esbeltos
Por las canchas de carreras
Que se gana y se pierde
En sus patas ligeras

Desde Alejandro guerrero
A un Martín Fierro andariego
De Don Quijote en su alazán
A Napoleón y un zaino
Que la vida ensilla caballos
Sin nunca salir del camino

Va desde el gato y el mancha
En los rumbos del continente
A un criollo respetado
Tirando de la tropa adelante
Que siempre tiene uno a caballo
En la historia de nuestra gente

Desde los mansos del Negrinho
A un Tobiano Capincho
A un zaino cruzando un río
Después que terminó un alboroto
Que siempre tiene un buen caballo
Con un clarín en el relincho

Desde Bento y Gumercindo
En los cuatro pilares firmes
Que la historia cuenta peleas
De hombres que, bien montados
Sostuvieron las fronteras
Y el honor de nuestro estado

Va desde Florencio Guerra
A Blau Nunes, un gaucho
De Gaudencio Siete Lunas
A Tío Lautério, el arriero
Que se vive y se muere
Teniendo un caballo como compañero

Escrita por: Gujo Teixeira / Paulo Ricardo Saavedra / Sabani Felipe de Souza