395px

Él daba

Gunther Neefs

Hij gaf

Hij was knap en zo rijk
Allebei tegelijk
Deelde uit wat hij bezat
Gaf alles, al wat hij had
En nu hij geen frank meer over heeft
En hij op illusies leeft
Ziet geen mens hem nog staan
Is zijn plaats opeens achteraan

Hij gaf alles weg aan iedereen
Hij gaf weg, en ging dan zomaar heen
Een geboren gever was die man
Hij deed voor mensen alles wat hij kon

Hij gaf, wist wat echte pijn kan zijn
Hij gaf, en voelde zich nog te klein
En zocht de mens met zijn verdriet
En anders leven kon hij niet

Vandaag leeft hij als vagebond
Men ziet hem gaan met z'n hond
Heeft een vriend, een of twee
Lijkt gelukkig en tevree
Want in zijn hart is hij rijk
En als ik stilletjes naar hem kijk
Denk ik wie nu van ons bei
Is gelukkig, ik of hij

Hij gaf alles weg aan iedereen
Hij gaf weg, en ging dan zomaar heen
Een geboren gever was die man
Hij deed voor mensen alles wat hij kon

Hij gaf alles weg aan iedereen
Hij gaf weg, en ging dan zomaar heen
Een geboren gever was die man
Hij deed voor mensen alles wat hij kon

Van al die vrienden bleven er twee
Genieten doet hij van elke dag
Zo leeft hij alleen

Hij gaf alles weg aan iedereen
Hij gaf weg, en ging dan zomaar heen
Een geboren gever was die man
Hij deed voor mensen alles wat hij kon

Hij gaf, wist wat echte pijn kan zijn
Hij gaf, en voelde zich nog te klein
En zocht de mens met zijn verdriet
En anders leven kon hij niet

Él daba

Él era guapo y tan rico
Ambas cosas a la vez
Compartía lo que tenía
Daba todo, todo lo que poseía
Y ahora que no le queda ni un centavo
Y vive de ilusiones
Nadie lo ve ya
Su lugar de repente está al final

Él lo daba todo a todos
Daba y luego se iba así nomás
Era un dador nato ese hombre
Hacía todo lo que podía por la gente

Él daba, sabía lo que era el verdadero dolor
Daba, y se sentía aún muy pequeño
Y buscaba al ser humano con su tristeza
Y no podía vivir de otra manera

Hoy vive como un vagabundo
Lo ves pasar con su perro
Tiene un amigo, uno o dos
Parece feliz y satisfecho
Porque en su corazón es rico
Y cuando lo miro en silencio
Me pregunto quién de los dos
Es feliz, él o yo

Él lo daba todo a todos
Daba y luego se iba así nomás
Era un dador nato ese hombre
Hacía todo lo que podía por la gente

Él lo daba todo a todos
Daba y luego se iba así nomás
Era un dador nato ese hombre
Hacía todo lo que podía por la gente

De todos esos amigos quedaron dos
Él disfruta de cada día
Así vive solo

Él lo daba todo a todos
Daba y luego se iba así nomás
Era un dador nato ese hombre
Hacía todo lo que podía por la gente

Él daba, sabía lo que era el verdadero dolor
Daba, y se sentía aún muy pequeño
Y buscaba al ser humano con su tristeza
Y no podía vivir de otra manera

Escrita por: