Sprookje
Ik zou met je willen dansen
op een heel sjiek galabal.
Met prinsen en prinsessen
uit het land van overal.
Jij ziet er uit als een koningin
in een creatie vol met goud.
En ik ik draag het pak
waarin mijn vader is getrouwd.
En ik stel me dat zo voor
we dansen uren aan een stuk.
En alle sjieke gasten
staan stil bij ons geluk.
Het is muisstil in de zaal.
Je hoort alleen maar de muziek
sssst luister. Ze spelen ons lievelingslied.
Lalalala.....
Zo vliegd de avond om
de band speelt nu heel zacht.
Ik hou je heel goed vast
want het is bijna middernacht.
Wie kent er niet dat sprookje
van dat meisje dat verdween.
Toen de klok twaalf keer sloeg.
De prins bleef achter heel alleen.
Ik moet er niet aan denken
dat jij hetzelfde zou doen.
En mij hier zou achterlaten
met alleen een glazen schoen.
Je voeld dat ik nerveus word
maar heel lief stel jij me gerust.
Je wijst naar de klok en ik zie
't Is half één als jij me kust.
Cuento de hadas
Quisiera bailar contigo
en un elegante baile de gala.
Con príncipes y princesas
de todas partes del mundo.
Tú pareces una reina
en un vestido lleno de oro.
Y yo llevo el traje
en el que mi padre se casó.
Y me lo imagino así
bailamos horas sin parar.
Y todos los invitados elegantes
se detienen ante nuestra felicidad.
Hay un silencio total en la sala.
Solo se escucha la música
sssst escucha. Están tocando nuestra canción favorita.
Lalalala.....
Así vuela la noche
la banda ahora toca muy suave.
Te abrazo fuertemente
porque ya casi es medianoche.
¿Quién no conoce ese cuento de hadas
de la chica que desapareció?
Cuando el reloj sonó doce veces.
El príncipe se quedó solo.
No quiero ni pensar
que harías lo mismo.
Y me dejarías aquí
solo con un zapato de cristal.
Sientes que estoy nervioso
pero muy amablemente me tranquilizas.
Señalas el reloj y veo
que es la una y media cuando me besas.