395px

Viejo Patio de la Escuela

Guus Meeuwis

Oude Schoolplein

Mijn oude schoolplein
ik heb er laatst gestaan
ik moest in de buurt zijn
en kon het niet weerstaan
kinderen speelden diefje met verlos
en al die oude beelden
kwamen zomaar bij me los
ons kleine pleintje
een voetbalstadion
hier kreeg ik van een meisje
mijn eerste sigaret en toen mijn eerste zoen

En de lucht was altijd blauw
en we dachten niet aan morgen
daarvoor waren wij nog veel te klein
en het gras was altijd groen
en we hadden nog geen zorgen
want de wereld die begon achter ons plein
lijkt het maar of gaat alles zo vlug
toen komt nooit meer terug

Mijn oude schoolplein
ligt er verlaten bij
nu de kinderen naar huis zijn
is het eventjes van mij
ik zie de meester
hij staat aan het open raam
hij heeft mijn generatie
zien komen en zien gaan
hij pakt mijn hand
zegt jongen dat doet me deugd
ik ben ineens beland in een foto
in een foto van mijn jeugd

En de lucht was altijd blauw
en we dachten niet aan morgen
daarvoor waren wij nog veel te klein
en het gras was altijd groen
en we hadden nog geen zorgen
want de wereld die begon achter ons plein
lijkt het maar of gaat alles zo vlug
toen komt nooit meer terug

We wisten het zeker
we raken elkaar nooit kwijt
maar waar zijn ze gebleven
al die vriendjes uit die tijd
daar in de bosjes
bewaarden wij de schat
de allermooiste knikkers
en een Playboy bij de sigarenzaak gejat

En de lucht was altijd blauw
en we dachten niet aan morgen
daarvoor waren wij nog veel te klein
en het gras was altijd groen
en we hadden nog geen zorgen
want de wereld die begon achter ons plein
lijkt het maar of gaat alles zo vlug
toen komt nooit meer terug

Viejo Patio de la Escuela

Mi viejo patio de la escuela
estuve allí recientemente
debía estar cerca
y no pude resistirme
los niños jugaban a las escondidas
y todas esas viejas imágenes
se me vinieron a la mente
teníamos nuestro pequeño patio
un estadio de fútbol
aquí recibí de una chica
mi primer cigarrillo y luego mi primer beso

Y el cielo siempre estaba azul
y no pensábamos en el mañana
éramos demasiado pequeños para eso
y el pasto siempre estaba verde
y no teníamos preocupaciones
porque el mundo comenzaba detrás de nuestro patio
parece que todo va tan rápido
eso nunca volverá

Mi viejo patio de la escuela
ahora está abandonado
cuando los niños se van a casa
es solo por un momento mío
veo al maestro
parado en la ventana abierta
ha visto a mi generación
venir y marcharse
me toma de la mano
dice muchacho, me alegra verte
de repente me encuentro en una foto
en una foto de mi juventud

Y el cielo siempre estaba azul
y no pensábamos en el mañana
éramos demasiado pequeños para eso
y el pasto siempre estaba verde
y no teníamos preocupaciones
porque el mundo comenzaba detrás de nuestro patio
parece que todo va tan rápido
eso nunca volverá

Estábamos seguros
nunca nos perderíamos de vista
pero ¿dónde han ido?
todos esos amigos de esa época
detrás de los arbustos
guardábamos el tesoro
las canicas más bonitas
y un Playboy robado en la tienda de cigarros

Y el cielo siempre estaba azul
y no pensábamos en el mañana
éramos demasiado pequeños para eso
y el pasto siempre estaba verde
y no teníamos preocupaciones
porque el mundo comenzaba detrás de nuestro patio
parece que todo va tan rápido
eso nunca volverá

Escrita por: