Brabant
Een muts op m'n hoofd, m'n kraag staat omhoog
Het is hier ijskoud, maar gelukkig wel droog
De dagen zijn kort hier, de nacht begint vroeg
De mensen zijn stug en er is maar één kroeg
Als ik naar m'n hotel loop na een donkere dag
Dan voel ik m'n huissleutel diep in m'n zak
En ik loop hier alleen, in een te stille stad
Ik heb eigenlijk nooit last van heimwee gehad
Maar de mensen, ze slapen, de wereld gaat dicht
En dan denk ik aan Brabant, want daar brandt nog licht
Ik mis hier de warmte van een dorpscafé
De aanspraak van mensen met een zachte G
Ik mis zelfs het zeiken op alles om niets
Was men maar op Brabant zo trots als een Fries
In het zuiden vol zon woon ik samen met jou
Het is daarom dat ik zo van Brabanders hou
Ik loop hier alleen in een te stille stad
Ik heb eigenlijk nooit last van heimwee gehad
Maar de mensen, ze slapen, de wereld gaat dicht
En dan denk ik aan Brabant, want daar brandt nog licht
De Peel en de Kempen en de Meierij
Maar het mooiste aan Brabant ben jij, dat ben jij
En ik loop hier alleen in een te stille stad
Ik heb eigenlijk nooit last van heimwee gehad
Maar de mensen, ze slapen, de wereld gaat dicht
En dan denk ik aan Brabant, want daar brandt nog licht
En dan denk ik aan Brabant, want daar brandt nog licht
En dan denk ik aan Brabant, want daar brandt nog licht
Brabante
Una gorra en mi cabeza, el cuello bien parado
Aquí hace un frío helado, pero al menos está seco
Los días son cortos aquí, la noche empieza temprano
La gente es fría y solo hay un bar en el plano
Cuando camino a mi hotel tras un día oscuro
Siento mi llave de casa bien honda en mi bolso
Y camino aquí solo, en una ciudad muy callada
Nunca he tenido problemas con la nostalgia tan pesada
Pero la gente, se duerme, el mundo se apaga
Y entonces pienso en Brabante, porque allí aún hay luz que se apaga
Extraño aquí el calor de un café del pueblo
La charla de la gente con su acento tan bello
Incluso extraño quejarme de todo sin razón
Ojalá en Brabante estuvieran tan orgullosos como un frisón
En el sur lleno de sol, vivo contigo a mi lado
Por eso es que tanto amo a los brabantenses, de verdad, encantado
Camino aquí solo en una ciudad muy callada
Nunca he tenido problemas con la nostalgia tan pesada
Pero la gente, se duerme, el mundo se apaga
Y entonces pienso en Brabante, porque allí aún hay luz que se apaga
La Peel y los Kempen y la Meierij
Pero lo más bonito de Brabante eres tú, sí, eres tú
Y camino aquí solo en una ciudad muy callada
Nunca he tenido problemas con la nostalgia tan pesada
Pero la gente, se duerme, el mundo se apaga
Y entonces pienso en Brabante, porque allí aún hay luz que se apaga
Y entonces pienso en Brabante, porque allí aún hay luz que se apaga
Y entonces pienso en Brabante, porque allí aún hay luz que se apaga