Brabant
Een muts op m'n hoofd, m'n kraag staat omhoog
Het is hier ijskoud, maar gelukkig wel droog
De dagen zijn kort hier, de nacht begint vroeg
De mensen zijn stug en er is maar één kroeg
Als ik naar m'n hotel loop na een donkere dag
Dan voel ik m'n huissleutel diep in m'n zak
En ik loop hier alleen, in een te stille stad
Ik heb eigenlijk nooit last van heimwee gehad
Maar de mensen, ze slapen, de wereld gaat dicht
En dan denk ik aan Brabant, want daar brandt nog licht
Ik mis hier de warmte van een dorpscafé
De aanspraak van mensen met een zachte G
Ik mis zelfs het zeiken op alles om niets
Was men maar op Brabant zo trots als een Fries
In het zuiden vol zon woon ik samen met jou
Het is daarom dat ik zo van Brabanders hou
Ik loop hier alleen in een te stille stad
Ik heb eigenlijk nooit last van heimwee gehad
Maar de mensen, ze slapen, de wereld gaat dicht
En dan denk ik aan Brabant, want daar brandt nog licht
De Peel en de Kempen en de Meierij
Maar het mooiste aan Brabant ben jij, dat ben jij
En ik loop hier alleen in een te stille stad
Ik heb eigenlijk nooit last van heimwee gehad
Maar de mensen, ze slapen, de wereld gaat dicht
En dan denk ik aan Brabant, want daar brandt nog licht
En dan denk ik aan Brabant, want daar brandt nog licht
En dan denk ik aan Brabant, want daar brandt nog licht
Brabant
Un bonnet sur ma tête, mon col relevé
Il fait glacial ici, mais au moins c'est sec
Les jours sont courts ici, la nuit arrive tôt
Les gens sont froids et il n'y a qu'un seul bar
Quand je rentre à mon hôtel après une journée sombre
Je sens ma clé de maison au fond de ma poche
Et je marche seul, dans une ville trop silencieuse
Je n'ai jamais vraiment eu de mal du pays
Mais les gens dorment, le monde s'éteint
Et je pense à Brabant, car là-bas il y a encore de la lumière
La chaleur d'un café de village me manque ici
Les discussions avec des gens qui ont un accent doux
Même râler pour un rien me manque
Si seulement les gens de Brabant étaient aussi fiers qu'un Frison
Dans le sud ensoleillé, je vis avec toi
C'est pourquoi j'aime tant les Brabançons
Je marche seul dans une ville trop silencieuse
Je n'ai jamais vraiment eu de mal du pays
Mais les gens dorment, le monde s'éteint
Et je pense à Brabant, car là-bas il y a encore de la lumière
La Peel et les Kempen et la Meierij
Mais le plus beau de Brabant, c'est toi, c'est toi
Et je marche seul dans une ville trop silencieuse
Je n'ai jamais vraiment eu de mal du pays
Mais les gens dorment, le monde s'éteint
Et je pense à Brabant, car là-bas il y a encore de la lumière
Et je pense à Brabant, car là-bas il y a encore de la lumière
Et je pense à Brabant, car là-bas il y a encore de la lumière
Escrita por: Guus Meeuwis / Jan Willem Rozenboom